Wtorek, 2 września 2014 r., imieniny: Stefana i Juliana
INFORMACJA O CIASTECZKACH
Strona http://kartuzy.info używa ciasteczek (cookies).
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie ciasteczek zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.
REKLAMA
Kartuzy.info
  Strona główna | Wiadomości | Video | Co? Gdzie? Kiedy? | Ogłoszenia | Katalog firm | Mapa | Forum | REKLAMA

Punkt widokowy - Jastrzębia Góra

 

(ranga 1, turystyka piesza, ewentualnie kolarska i samochodowa)



Położenie punktu

Punkt położony jest na wzniesieniu o wysokości 227,2 m n.p.m. znajdującym się na północnej stronie obniżenia rynnowego wypełnionego przez Jezioro Ostrzyckie. Na północny - zachód od punktu w odległości 500 metrów położona jest wieś Brodnica Dolna, zaś w odległości około 300 metrów na południowy wschód wieś Ostrzyce. U podnóża wzniesienia półkolem przebiega droga asfaltowa z Brodnicy do Ostrzyc. Wzniesienie jest użytkowane rolniczo i punkt widokowy położony jest na prywatnym gruncie (zadarniony kraniec pola).

Opis widoku

Widok z punktu jest pełną panoramą. W sektorze 20o - 90owidoczność ogranicza się do kopuły Jastrzębiej Góry, kulminującej niewidocznym wzniesieniem 242,0 m n.p.m. w rejonie Ostowo - Ramleje. w kierunku wschodnim poza lokalnymi pagórkami Wysoczyzny Jastrzębskiej widoczna jest wysoko wzniesiona (230 - 210 metrów n.p.m.) powierzchnia zachodniego skraju wysoczyzny Żukowsko - Przywidzkiej. Od wysoczyzny Jastrzębiej oddziela ją dolina Raduni wykorzystująca na tym odcinku Rynnę Ostrzycko - Goręczyńską i Basen Somoniński.


W sektorze 130o - 200o widoczność sięga do rejonu Wzgórz Szymbarskich z Wieżycą widoczną na kierunku 150o i wieżą kościoła w Szymbarku na kierunku 180o. Bliższe plany w tym sektorze zajmują kolejno poczynając od widokowego stoki Wysoczyzny Jastrzębiej, Rynna Ostrzycko Bukrzyńska i Rynna Ostrzycko Goręczyńska, Wzniesienie Koszowatkowskie z Górą Trzebińską i wzniesieniem Kolońskiej Huty, a także wschodni skraj Wysoczyzny Czapielskiej z Górą Ostrzycką. W sektorze 220o - 260o na dalszym planie widoczna jest Wysoczyzna Łączyńska. Bliżej rozciąga się Wysoczyzna Czapielska a następnie Rynna Ostrzycko - Bukrzyńska i Rynna Brodnicka wypełnione w widocznym fragmencie wodą Jeziora Ostrzyckiego.

Najbliższy plan w analizowanym sektorze zajmują stopki Góry Jastrzębiej będące w użytkowaniu rolniczym, z zadrzewieniami przydrożnymi i kilkoma kępami krzaków.
W sektorze 260o - 20o na dalszym planie widoczna jest wysoczyzna Brodnicka. Środkowy plan zajmuje Rynna Brodnicka wypełniona na omawiany odcinku wodami jezior Ostrzyckiego i Wielkie Brodno. Z punktu widzenia przyrodniczego, a szczególnie geomorfologicznego widok z Jastrzębiej Góry jest jednym z najciekawszych w KPK. Widząc jednocześnie lustro wody wypełniającego subglacjalną rynnę Jeziora Ostrzyckiego i wierzchołki widocznych niemalże w całości Wzgórz Szymbarskich docenić można potęgę lodu i wód roztopowych, których wspólnym dziełem są tak zróżnicowane formy terenu, zbudowane z ogromnych ilości przywleczonych z daleka i pozostawionych tu piasków i glin. Różnica poziomów pomiędzy lustrem Jeziora Ostrzyckiego a szczytem Wieżycy wynosi ponad 169 metrów jest stąd wyraźnie widoczna i "odczuwalna". Na wschodzie i południowym wschodzie widoczna jest dennomorenowa Wysoczyzna Żukowsko - Przywidzka. Jest to największy tak wysoko wyniesiony (230 - 240 metrów) płat powierzchni dennomorenowej. Powierzchnia ta urozmaicona jest wzgórzami moren czołowych. duża odległość od punktu obserwacji uniemożliwia rozpoznanie szczegółów. Wyraźnie widoczne Wzgórza szymbarskie to najwybitniejsze zgrupowanie wzniesień czołowomorenowych na Pojezierzu Kaszubskim. są to głównie moreny czołowe spiętrzone zbudowane z piasków i żwirów a jedynie w rejonie Wieżycy z utworów glaofluwialnych. Różnorodność kierunków przebiegu wałów czołowomorenowych w rejonie Wzgórz Szymbarskich (dające sie zaobserwować z punktu widokowego) świadczy o złożonej genezie tych form, wiążącej się z położeniem rejonu między dwoma "jęzorami" - lobami lądolodu. Loby te jako ofery większej koncentracji mas lodu były znacznie bardziej aktywne przestrzennie i pozostawiały obfitsze osady. Szczególne piętno na rzeźbie tego terenu wywarły liczne oscylacje czoła lądolodu od strony tzw. lobu Wisły, spiętrzające w czasie ruchu do przodu nagromadzone osady w moreny czołowe spiętrzone. Na bliższych planach widoczne są czołowomorenowe wzgórza wysoczyzny Koszowatkowskiej i Wzniesienia Kolońskiej huty, kulminujące pod stanowiącą ich podstawę powierzchnią dennomorenową. Intensywność rzeźby podkreśla w tym rejonie podobnie jak w całej panoramie i centralnej części Pojezierza Kaszubskiego bezpośrednie sąsiedztwo form wypukłych i wklęsłych. Wyniesienie moren czołowych ponad morenę denną nie przekracza zazwyczaj 10 - 30 metrów. Występowanie tuż powstałych w wyniku erozyjnej działalności wód roztopowych, głównie pod powierzchnią lodowca, zagłębień rynnowych o głębokościach przeciętnych względem powierzchni dennomorenowej 20 - 40 metrów, zwiększa lokalne wysokości średnio do 30 - 70 metrów. W obserwowanym rejonie wartości te są znacznie większe - najmniej 80 - 100 metrów a z uwzględnieniem dna Rynny Ostrzycko - Bukrzyńskiej około 139 m n.p.m. w stosunku do Wieżycy 329,6 m n.p.m. - maksymalnie osiągają około 210 metrów.

Środkowy plan w kierunku zachodnim stanowi tafla Jez. Ostrzyckiego, w rejonie połączenia równoleżnikowych i połódnikowych rynien subglacjalnych. Jezioro Ostrzyckie (6) wypełniające najgłębsze partie subglacjalnej Rynny Ostrzycko - Bukrzyńskiej i Rynny Brodnickiej, w związku ze skrzyżowaniem się rynien o różnym przebiegu, ma zróżnicowany kształt i długą (ok. 19 km) urozmaiconą licznymi zatoczkami i półwyspami linię brzegową, jest ono trzecim pod względem wielkości w zespole jezior Raduńsko Ostrzyckich (267,35 ha). Głębokość średnia wynosi ok ,95 m, a maksymalna 20 metrów. Stosunek długości jeziora (ok. 7,3 kw) do jego średniej szerokości (ok. 0,366 km) wynosi 20, co jest najwyższą wartością dla wszystkich jezior w KPK. Jest to zatem w sensie morfometrycznym niejako "najbardziej" rynnowe jezioro w parku.

W sektorach południowo - zachodnim, zachodnim i północno - zachodnim widoczne są główne wysoczyzny Czapielska i Brodnicka. Są to pagórkowate wzniesienia dennomorenowe urozmaicone zarówno licznymi wklęsłymi wytopiskami po bryłach martwego lodu jak i wybitnymi wzniesieniami czołowomorenowymi o różnej genezie. Na Wysoczyźnie Brodnickiej widoczna jest wieś Brodnica Górna, a u jej podnóża położona jest miejscowość Brodnica Dolna, położona na wyniesieniu dna Rynny Brodnickiej, przez które przepływa Radunia. Przeważającą część powierzchni bliskiego i środkowego planu pokrywają agrocenozy. Widoczne są stosunkowo jeszcze liczniejsze zadrzewienia, zarówno o charakterze "czapek" - na kulminacjach pagórkowatej moreny dennej i wzniesieniach czołowomorenowych, jak też zajmujące trudne do uprawy fragmenty stoków rynien. Występują tu różnowiekowe odnowienia buka i zespołów lasów mieszanych, jak też różnorodne gatunkowo nasadzenie.

W ramach panoramy widocznych jest rejonów o wybitnych wartościach przyrodniczych ze względu na występujące tam gatunki roślinne. Najbardziej znanym z nich są Wzgórza Szymbarskie, porośnięte, na znacznym procencie powierzchni ubogą, kwaśną buczyną. Fragment tego zespołu wokół szczytu Wieżyca poddany został pod ochronę rezerwatową. Wschodni skraj z wysoczyzną Czapielską z Ostrzycką Górą porastają głównie żyzne lasy bukowe i mieszane z udziałem buka a w wyższych partiach kwaśna buczyna. Niewidoczne fragmenty dwóch zespołów w na stokach Rynny Ostrzyckiej, poddano pod ochronę rezerwatową. Widoczne północne stoku półwyspu na Jeziorze Ostrzyckim porasta między innymi unikatowa na niżu wilgotna buczyna nawapienna. Jej występowanie wiąże się z pokładami kredy jeziornej. Bogactwo florystyczne runa wyrażające się między innym w znacznej ilości gatunków rzadkich i chronionych legło u podstaw propozycji znacznego poszerzenia istniejącego rezerwatu.

Na kierunku zachodnim na brzegach jeziora Ostrzyckiego i na wyspie w jego zachodniej odnodze oraz na przesmyku między jeziorami Ostrzyckim i Bukrzyno Duże oraz Bukrzyno Małe występują olesy, będące w rejonie KPK zbiorowiskiem rzadkim. W otoczeni jeziora Bukrzyno widoczne są czubki drzew jednego z nielicznych dobrze zachowanych płatów boru sosnowego świeżego na swoim naturalnym siedlisku.




Zagospodarowanie punktu

W bezpośrednim sąsiedztwie punktu widokowego przebiega wymieniany jest czerwony szlak "Kaszubski" podchodzący tu z najbliższych miejscowości: Brodnicy Dolnej i Ostrzyc. Tamże więc konieczne są drogowskazy szlakowe, podobnie jak w rejonie samego punktu. Tutaj natomiast przewiduje się tablicę i panoramę punktu, a dla jego umiejscowienia taras widokowy. Ponad to wydaje sie wskazane stosowanie drogowskazów do zajazdu "Jezioranki" i głazu narzutowego (dojściowo - kierunkowy). W rejonie punktu pożądane byłoby również niewielkie miejsce wypoczynkowe. Punkt ten terenowo związany jest z następnym punktem widokowym - nad Jezioranką i dlatego też wydaje się konieczne ich wzajemne powiązanie funkcjonalne.
widok z Jastrzębiej Góry
widok z Jastrzębiej Góry
Fot. archiwum ZKPK
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej
w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
dla rozwoju innowacyjnej gospodarki