„Na zawsze bądźcie Jego uczniami…”

Cały świat i Polska, pogrążona w głębokiej żałobie i smutku po śmierci Papieża Jana Pawła II, chciała godnie uczcić Jego pamięć. Swoją nadzwyczajną sesję miał Sejm. W całej Polsce zbierały się Rady miast i gmin by uczestniczyć, w symbolicznym pożegnaniu tego Wielkiego Polaka.

Uczniowie, pedagodzy i pracownicy obsługi i administracji Zespołu
Szkół w Czeczewie uczcili pamięć Ojca Świętego podczas uroczystego Apelu w czwartek, w dniu 07 kwietnia 2005 r. Wszyscy w galowych strojach, z wpiętą czarną lub białą wstążką, w świetle zapalonych zniczy, przy dźwiękach Sonaty b-moll (op.35) F. Chopina, wspólnie pochylili się nad życiem Polaka-Papieża.
W Apelu wzięli udział: ks. Józef Kuchta- proboszcz parafii w Czeczewie i Franciszek Rzeszewicz- przewodniczący Rady Gminy Przodkowo.

„Byliśmy Jego uczniami kiedy kierował do nas wskazanie „Nie lękajcie się”. Był naszym nauczycielem i oparciem moralnym w drodze do wolności…Pontyfikat Jana Pawła II wypełniły owoce myśli i serca Wielkiego Humanisty, poety i filozofa i Wielkiego Kapłana, następcy św. Piotra. Wierzymy Jego przesłaniu: „przecież nie cały umieram, to co we mnie niezniszczalne-trwa” – powiedział Jerzy Stachurski- dyrektor Zespołu Szkół w Czeczewie.

Uczniowie żegnali się z Papieżem napisanymi przez siebie refleksjami:

„Papież Jan Paweł II w czasie swej pierwszej pielgrzymki do Polski wypowiedział słowa: „Niech zstąpi duch Twój i odmieni oblicze ziemi, tej ziemi”. Podkreślił dwa ostatnie słowa, ponieważ chciał, aby Duch Święty odnowił oblicze Polski, a dokładniej nasze serca. Chciał by Polacy brali przykład z tego czego On nauczał. Chciał by serce każdego Polaka, było takie jak Jego. Myślę, że wielu ludzi zrozumiało, dopiero po Jego śmierci, że Ojciec Święty kochał Polskę i pragnął by stawała się coraz lepsza.

Myślę, że nasz Papież-Polak zawsze będzie w naszych sercach.”

Paweł Szwaba, kl. III gimnazjum

„Papież jest dla mnie autorytetem, osobą, którą trzeba naśladować. Pośród wielu darów, jakie dał mu Bóg, miał i ten: umiał mówić, do ludzi młodych i w podeszłym wieku, na całym świecie. Ludzie słuchali Go w skupieniu, czasem żartowali i śmiali się z Nim- a co najważniejsze, Jego nauki chcieli i dalej chcą wprowadzać w Życie. Odejście Papieża jest trudne nie tylko dla mnie, ale również dla całego świata. Choć sprawiło ból i pustkę w moim sercu, wiem, że w końcu jest w domu Pana, że już nie choruje, że jest szczęśliwy i czuwa nad nami z Bogiem.”

Natalia Strongowska, kl. III gimnazjum

„Papież był wielkim autorytetem dla młodych ludzi, pomagał im znaleźć sens życia. Nie odwracał się od nikogo. Zawsze walczył o Pokój. Dzięki Niemu świat zmienił swe oblicze, wiele państw, za Jego prośbą, zawarło pokój. Pierwszy starał się o połączenie wielu religii. Po śmierci Papieża nastała żałoba na całej Ziemi, wszystkie ludy modlą się o Jego duszę.
Papież umarł lecz Jego słowa nadal żyją i prowadzą nas przez Życie”.

Daniel Groth, kl. III gimnazjum

„W sobotę 2 kwietnia o godz.21.37 zmarł Papież Jan Paweł II. Wszędzie zapanował smutek. Byliśmy i nadal jesteśmy dumni, że mieliśmy Papieża- Polaka. Myślę, że przez czas Jego Pontyfikatu, byliśmy narodem wybranym przez Boga.”

Ewelina Skrzyńska, kl. V SP

„Drogi Ojcze Święty,
Dla mnie byłeś Ojcem wszystkich, a szczególnie nas-Polaków. Najbardziej zapadły mi w pamięci Twoje słowa, choć sam ich osobiście nie słyszałem: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”. Te słowa pokazują jak kochałeś swoją Ojczyznę i Rodaków. Dlatego chciałbym podziękować Tobie za troskę i opiekę nad nami oraz za to, że dałeś nam przykład jak trzeba żyć po chrześcijańsku.”

Mariusz Toporek, kl. VI SP

„Gdy zabrakło wśród nas Papieża Jana Pawła II odczuwam jakąś pustkę. Nie mogę jeszcze w to uwierzyć. Czuję wielki smutek, lecz z drugiej strony staram sobie uświadomić, ze to Bóg wziął Go do siebie by dać mu wieczne szczęście.
Papież-Polak bardzo dużo zdziałał dla ludzkości. Był Pielgrzymem Pokoju, więc myślę, że tym bardziej będzie nam Go brakowało.

Wierzę, że On wciąż jest z nami, czuwa i modli się za nas.
Mam nadzieję, że to co w swoim życiu starał się nam przekazać zostanie na zawsze w naszych sercach.”

Monika Rogalewska, kl. I gimnazjum

„Śmierć Jana Pawła II sprawiła, że cząstka mojej duszy ucichła. Był jak nauczyciel, który prowadził nas ścieżkami, które prowadzą do Boga”.

Aleksandra Frankowska, kl. I gimnazjum

„Nadal nie dociera do mnie wiadomość, że Papież-Polak Jan Paweł nie żyje. Jego śmierć bardzo przeżyłam, wylałam wiele łez. Był osobą, której słowa stawiały na nogi. Pomagał, pouczał- teraz Go nie ma. Wierzę, że już jest w niebie.”

Martyna Paczoska, kl. I gimnazjum

„Papież był dla mnie jak ktoś z rodziny. Gdy dowiedziałam się o Jego śmierci, z moich oczu popłynęły łzy. Zastanawiam się dlaczego Bóg zabrał nam osobę, która tyle dla nas znaczyła”.

Ada Kreft, kl. I gimnazjum

„Odszedłeś. Nie byliśmy jeszcze przygotowani na Twoje odejście. Wybacz nam Ojcze Święty, że dopiero teraz odczuliśmy jak byłeś nam bliski, jak ważny- dopiero teraz , po Twojej śmierci, to zrozumieliśmy. Jak wiele znaczyła dla nas Twoja obecność, pojmujemy dopiero teraz, kiedy Ciebie nie ma wśród nas.”

Kasia Stubba, kl. II gimnazjum

„Jan Paweł II uczył nas wybaczać, dbać o innych, słabszych. To dało mi, jak i innym, wiele do myślenia. W dniu Jego śmierci zrobiło mi się smutno ponieważ przez cały czas Pontyfikatu był z Polakami duchowo a teraz nie będzie, z nami, tej siły Jego obecności”.

Ewelina Kwidzińska, kl. I gimnazjum

„Drogi Ojcze Święty,
Bardzo chciałem się z Tobą spotkać. Teraz wiem, że na ziemi będzie to niemożliwe. Kiedy nas opuściłeś to wiem, że świat już nie będzie taki sam jak za Twojego życia. Wszyscy bardzo przeżywamy Twoją śmierć, ale z drugiej strony powinniśmy się cieszyć, że teraz jesteś u naszego Pana. Teraz będziesz nas obserwował z góry. Być może spotkam się z Tobą u naszego Pana. Wiem, jak kochałeś młodzież. Obiecuję Ci, że nie zapomnimy o Tobie. Bardzo chciałeś jechać, w sierpniu, do Niemiec na Dzień Młodzieży. Teraz nie będzie to możliwe, ale wiem, że z góry będziesz nad nami wszystkimi czuwał.”

Artur Szwaba, kl. VI

Pamięci Papieża Jana Pawła II

Dawał nadzieje
Kochał ludzi
Jego serce było ogromne jak ten świat
Jeden Jego uśmiech znaczył więcej niż
Miliony wschodów i zachodów słońca
A teraz
Teraz nasze serca płaczą
Bo znowu coś odebrał nam ten świat
Tym razem zadał nam potężny cios
Zwalił nas z nóg
I zaatakował tak znienacka
Zawsze będziemy o Tobie pamiętać
Bo byłeś naszym Ojcem tu na ziemi
I na wieki pozostaniesz nim w niebie

Martyna Stubba, kl. II gimnazjum

Swoje wskazania, przesłania, do wszystkich ludzi, Papież Jan Paweł II zawierał m. in. w homiliach, które wygłosił podczas 104 pielgrzymek w 129 krajach. Wielokrotnie zwracał się też do młodzieży. Homilię „Duchowe Westerplatte” wygłosił Papież na spotkaniu z młodzieżą na Westerplatte w dniu 12.VI.1987 r. Podczas Apelu, zaprezentowano z płyty CD, jej fragment :
„…Każdy z was, młodzi Przyjaciele, znajduje też w życiu jakieś swoje Westerplatte. Jakiś wymiar zadań, który trzeba podjąć i wypełnić. Jakąś słuszna sprawę o którą nie można nie walczyć. Jakiś obowiązek, powinność od której nie można się uchylić, nie można zdezerterować…”

Zainteresowanie literackie Papieża Jana Pawła II, podczas Apelu, przybliżyła jego uczestnikom Natalia Strongowska, która powiedziała, że Papież przez całe życie był poetą. Ostatni raz udowodnił to w 2003 r. publikując „Tryptyk rzymski”. Uzupełnieniem tej informacji była recytacja, przez gimnazjalistów, wierszy Karola Wojtyły, powstałych na przestrzeni wielu lat.

O zainteresowaniach teatralnych Karola Wojtyły, przygotował wypowiedź, w oparciu o materiały z internetu, Łukasz Rogalewski(ucz.kl.VI):
„Zainteresowania teatralne Karola Wojtyły przypadają jeszcze na czas nauki w gimnazjum w Wadowicach. Ten okres Jan Paweł II wzruszająco wspominał podczas ostatniej wizyty w swym rodzinnym mieście w 1999 roku. W obecności tysięcy zgromadzonych na wadowickim rynku papież deklamował fragment swojej roli w "Antygonie", wystawionej w szkole przed 60 laty.

Spektakle na podstawie sztuk Karola Wojtyły wystawiane były wielokrotnie na deskach polskich scen teatralnych. Przedstawienie "Hiob" według dramatu Wojtyły w wykonaniu ukraińskiego teatru "Woskresinnia" wystawiano w Kaliszu i Lwowie. W Lublinie pokazywano spektakl "Promieniowanie ojcostwa" na podstawie "dramatu medytacyjnego" Karola Wojtyły.

Jedna z najczęściej prezentowanych w Polsce sztuk Wojtyły to "Przed sklepem jubilera". Wystawiano ją m.in. w Teatrze Nowym w Łodzi, warszawskim Teatrze Rampa, a także we Włoszech w wersji operowej. Rekordy popularności biła także w latach 80. sztuka "Brat naszego Boga" wystawiana m.in. na deskach krakowskiego Teatru im. Juliusza Słowackiego.

Doświadczenie aktorskie, dobry głos i świetna dykcja pomagały Janowi Pawłowi II w docieraniu do tłumów wiernych. Przez cały pontyfikat papież bardzo chętnie przyjmował na prywatnych audiencjach ludzi teatru.”

Dyrektor J. Stachurski przypomniał też, że Papież przyjmował na audiencjach wybitnych artystów muzyki rozrywkowej m.in. z Boba Dylana, Bono( U2),a ostatnio muzyków reprezentujących nurt muzyki hiphopowej.

Dyrektor zwrócił też uwagę, że Ojciec Święty doceniał i wspierał
tożsamość polskich regionów m.in. Górali i Kaszubów. Apelował do Kaszubów by strzegli swego języka i tradycji. Przesłanie to na zawsze będzie aktualne dla mieszkańców Pomorza.

Podczas Apelu zabrał też głos Franciszek Rzeszewicz – przewodniczący RG Przodkowo: „mam trzy życzenia, które proszę byście spełnili. Pierwsze- zapamiętajcie ten Apel, zapamiętajcie do końca życia. Jest to Apel szczególny. Wezwał nas do jego uczestnictwa sam papież Jan Paweł II.
Drugie-jutro odbędzie się pogrzeb naszego Ojca Świętego. Przeżyjmy ten dzień godnie. Tak jak przeżywa się pożegnanie najbliższej sobie osoby.

Trzecie-kiedy miną dni wielkiego smutku, dowiedźcie się od waszych rodziców, dziadków, z lektury prasy z lat 70-tych i 80-tych co się dokonało za pontyfikatu Jana Pawła II w Polsce i w Europie. Potem przestudiujcie homilie wygłoszone przez Papieża na Wybrzeżu(Gdańsk, Gdynia, Sopot, Pelplin).
Zrozumiecie wtedy, że wszystkie pozytywne zmiany dokonały się za sprawą nauki Papieża. Bądźcie Jego uczniami na zawsze”.


Modlitwę za zmarłego Papieża odmówił, z wszystkimi uczestnikami Apelu, ks. Józef Kuchta- proboszcz parafii w Czeczewie.

Na zakończenie Apelu zaśpiewano jedną z ulubionych pieśni Papieża Jana Pawła II „Barkę”.


Wojciech Kreft