Apel o pomoc. Pokażmy bogactwo naszej kultury

Kultura to ogół dóbr materialnych i duchowych człowieka, to wszystko co nas otacza i co przeżywamy. Dziedzictwo – to spadek i ojcowizna, to kontynuacja i troska o dorobek naszych ojców. Dziedzictwo kulturowe to bogactwo, które różni nasz naród od innych narodów, to język, religia, tradycja, kuchnia, zachowania i obyczaje, które decydują o naszej odrębności i wyjątkowości. Każdy z nas powinien mieć świadomość swojego dziedzictwa kulturowego, rodowego skarbu, z którego powinien być dumny.

W ostatnim czasie często słyszy się o zjazdach rodzinnych, tworzy się rodzinne drzewa genealogiczne, zbiera pamiątki i stare fotografie. Szanowane firmy szczycą się historią istnienia i długimi latami tradycji. Coraz częściej na wizytówkach i reklamach widnieje data powstania firmy, jej założenia , co jest atutem firmy i wskazuje na jej bogate doświadczenie.

Na moim biurku leżu obszerna ankieta, która dotyczy ewidencji naszego dziedzictwa kulturowego. Jest to jedna z wielu ankiet, jakie od czasu naszego wejścia do Unii, trzeba w błyskawicznym tempie wypełnić.

W ankiecie należy podać wiele informacji, m.in. powierzchnię lasów w poszczególnych wsiach naszej gminy, powierzchnię starych sadów, liczbę studni kopanych, potoków, pomników przyrody, zaniedbane stajnie, obory, budynki podcieniowe, kuźnie, tartaki, wiatraki. Należy także podać ilość kapliczek przydrożnych i krzyży. Ankieterzy proszą aby opisać miejsca pamięci, kurchany, kopce, szlaki kolejowe; aby wymienić ludzi, którzy potrafią tworzyć sztukę ludową z kamienia, gliny, torfu, trzciny, słomy, drewna; aby opisać obyczaje świąteczne, odpusty, jarmarki, legendy i opowieści związane z miejscowością lub rodziną.
Wpatrując się w mnogość pytań i zagadnień uświadomiłam sobie jak niewiele wiemy o sobie wzajemnie i o tym co nas otacza. Przy każdym spotkaniu z mieszkańcami naszej gminy apeluję i zachęcam do zapisywania swoich przeżyć i wspomnień, do prowadzenia dzienników i pamiętników. Nieistotne na pozór wydarzenia, z chwili obecnej, okazują się za kilka lat ważne w aspekcie historycznym i społecznym.

Aby nasze informacje były wiarygodne i wyczerpujące, zwracam się do państwa o pomoc.
Jest w naszej gminie wiele krzyży i kapliczek. Stawiano je z różnej okazji i dla upamiętnienia różnych wydarzeń.

Proszę opiszcie w kilku zdaniach historię krzyża lub kapliczki stojącej na Państwa polu, w Państwa ogrodzie. Wypełnijcie zamieszczoną ankietę. Może ktoś zrobi zdjęcie – byłoby mile widziane. Zapraszam nauczycieli i katechetów aby z dziećmi i młodzieżą zewidencjonowali krzyże i kapliczki w swojej okolicy. Zbadali ich historię. Zebrane materiały będą mogły posłużyć do napisania niejednej pracy dyplomowej. Przy okazji dowiemy się wielu ciekawych i wielkich rzeczy o ludziach i wydarzeniach z najbliższego nam środowiska. Jesteśmy wdzięczni p. Józefowi Klasie, że już dawno podjął próbę opisywania krzyży przydrożnych i kapliczek. O niektórych pisaliśmy w „Wiadomościach Sierakowickich”. Zapraszamy również do odnotowania ciekawych opowiadań i legend, wydarzeń autentycznych które miały miejsce, i które słyszeliście od rodziców i dziadków.

Wszystkie te sprawy składają się na coś takiego, co nazywa się naszym dziedzictwem kulturowym. To jest nasze wiano, nasz skarb, nasze korzenie. Tego nie odbierze nam globalizacja i bezwzględna korozja społeczna. Musimy o tym wiedzieć, pamiętać i utrwalać; musimy tym żyć, musimy być z tego dumni. Dlatego proszę o przychylność i życzliwość w udzielaniu informacji.

Wypełnione ankiety prosimy o przekazanie sołtysom, nauczycielom, katechetom i dostarczenie je do Urzędu Gminy pok. 18 lub do redakcji „Wiadomości Sierakowickich” ul. Ks. B. Łosińskiego 1.
Z góry dziękuję za życzliwość i przychylność.
M. Karolak