Czerpać radość z drogi do sukcesu – wywiad z Weroniką Baran

Laureatka wielu stypendiów dla najlepszych studentów, miała okazję wygłosić referaty na międzynarodowych i ogólnopolskich konferencjach naukowych. Dziś pracuje nad rozprawą doktorską i zajmuje się głównie prawem karnym. Pochodząca z Kolańskiej Huty w gminie Somonino, prawniczka w jednej z toruńskich kancelarii - Weronika Baran podzieliła się z nami swoją receptą na sukces.

Osiągnęła pani tak wiele – to efekt wyłącznie ciężkiej pracy czy też łut szczęścia?

Jak trafnie powiedział Mark Twain „jedynym miejscem, gdzie sukces następuje przed wysiłkiem jest słownik”. Również w moim przypadku to była przede wszystkim ciężka praca i wytrwałość w dążeniu do celu. Oczywiście szczęście w życiu jest potrzebne, ale ono nie wystarczy, żeby osiągnąć sukces.

Z pewnością musiało być dużo poświęceń i wyrzeczeń. Czy jest coś, czego by pani żałowała?

Robię to, co kocham i to, co sprawia mi ogromną satysfakcję. Najważniejsze, to czerpać radość z drogi do sukcesu, a z tym nieodłącznie wiąże się poświęcenie i wyrzeczenia. W życiu codziennie dokonujemy wyborów, które mają wpływ na naszą przyszłość. Ja z całą pewnością mogę powiedzieć, że jestem spełniona zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym, więc nie żałuję tego jaką drogę wybrałam, nawet jeśli wymagało to ciężkiej pracy.

Czy czuła pani presję ze strony innych?

Nigdy nie czułam jakiejkolwiek presji. Ważne jest, aby codziennie znaleźć w sobie siłę, żeby podejmować te małe kroki, które prowadzą do sukcesu, ponieważ nikt za nas tego nie zrobi, a czas i tak przeminie. Nie do przecenienia natomiast było i jest wsparcie bliskich mi osób, które daje mi siłę do realizacji moich celów.

Z pewnością w osiągnięciu tak wysokich wyników pomogła pani dobra organizacja. Może jakieś rady na ten temat?

Najważniejsze to mierzyć wysoko – na sam szczyt i nie zadowalać się przeciętnością. Jak powiedział Heraklit z Efezu „Kto nie dąży do rzeczy niemożliwych, nigdy ich nie osiągnie.”, a ja w pełni zgadzam się z tymi słowami. Dobra organizacja oczywiście jest niezbędna, ponieważ bez planu najczęściej czas nam przemija i nawet tego nie zauważamy. Dla mnie nieodłącznym elementem pracy jest kalendarz, w którym planuje poszczególne działania i zadania do wykonania na każdym polu.

Czy nauczyciele i wykładowcy potrafią odpowiednio zmotywować uczniów i studentów?

Myślę, że na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Spotykamy osoby, które są prawdziwymi Mentorami i wzorami do naśladowania, ale również spotykamy osoby, które są niestety przeciwieństwem tych pierwszych.

Czym kierowała się pani przy wyborze kierunku studiów?

Zawód prawnika już od najmłodszych lat był dla mnie wspaniałym pomysłem na przyszłość. Wybór studiów prawniczych był po prostu tego konsekwencją. Drugi kierunek studiów wybrałam, żeby maksymalnie wykorzystać czas, a kierunek bezpieczeństwo wewnętrzne znakomicie się uzupełniał ze studiami prawniczymi. Zawsze uważałam, że trzeba robić w życiu to, co się kocha, co daje nam satysfakcję i spełnienie, ponieważ tylko wtedy praca będzie dla nas fantastyczną przygodą i przyjemnością, a nie przykrą koniecznością.

Czy studiowała pani te dwa kierunki jednocześnie?

Tak, studiowałam jednoczenie oba kierunki. Był rok, w którym miałam ponad 50 różnych zaliczeń na obu kierunkach i wtedy dobra organizacja czasu była niezbędna, żeby uzyskać wysokie oceny i zaliczyć wszystko w pierwszych terminach.

Dlaczego uniwersytet w Toruniu?

Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu jest jednym z najlepszych uniwersytetów w Polsce. Słyszałam bardzo dużo pozytywnych opinii, które spowodowały, że w pierwszej kolejności chciałam kształcić się właśnie na tej uczelni.

Jaką konkretnie gałęzią prawa się pani zajmuje?

W szkole doktorskiej prowadzę badania z zakresu prawa karnego, więc głównie zajmuję się właśnie tą gałęzią prawa, ale w miarę czasu i możliwości w praktyce rozwijam swoje umiejętności związane również z innymi gałęziami prawa.

Jakie dalsze plany, ambicje i cele?

Przede wszystkim chcę dalej rozwijać się zawodowo łącząc teorię z praktyką i kontynuować kształcenie w tym zakresie. Tak jak dotychczas, chcę maksymalnie wykorzystać czas, aby zdobywać kolejne kwalifikacje oraz poszerzać swoją wiedzę i umiejętności, które w tym zawodzie są niezbędne.

Czy planuje pani pewnego dnia powrócić na Kaszuby, które jak pani podkreśla, są ważne?

Wracam na Kaszuby, w każdej wolnej chwili. To zawsze daje mi siłę i energię do dalszej pracy. Nie jestem w stanie w tym momencie odpowiedzieć na to pytanie, jednak wiem na pewno, że Kaszuby to wyjątkowe miejsce na Ziemi i jednocześnie najpiękniejsze miejsce do życia, z którym nie tylko wiążą się moje wspaniałe wspomnienia, ale także, w którym zawsze będzie moje serce.