Gminna Strategia Integracji i Rozwiązywania Problemów Społecznych

Obowiązek opracowania przez samorząd gminny Lokalnej Strategii Rozwiązywania Problemów Społecznych wynika wprost z ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmu. Dokument, który zostanie przyjęty przez Radę Gminy w drodze uchwały, ma stanowić podstawę do realizacji względnie trwałych wzorców interwencji społecznych podejmowanych w celu poprawy problemów społecznych występujących na obszarze naszej gminy.

Budowanie strategii to problem nie tylko kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, gdyż do konstruowania dokumentu potrzeba zaangażowania większej liczby osób i podmiotów, co w efekcie może przyczynić się i mamy nadzieję, że się przyczyni do rozbudzenia aktywności społecznej. Działając w pojedynkę, nie zrobi tyle dobrego co w zespole, składającym się z osób dobrze obeznanych w problemach społecznych naszej gminy.

I tak kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej Ryszard Klajn powołał wstępny zespół osób odpowiedzialnych za budowanie strategii; lista osób zostanie podana do publicznej wiadomości po zatwierdzeniu przez wójta gminy Tadeusza Kobielę.

Do zespołu chcielibyśmy zaprosić fachowców, którzy swoim zaangażowaniem i wiedzą przyczyniliby się do zbudowania takiej strategii, która pozwoliłaby na systematyczne rozwiązywanie nurtujących nas problemów społecznych. Zapraszamy pedagogów, pracowników Gminnego Ośrodka Zdrowia, przedstawicieli organizacji pozarządowych, przedsiębiorców, radnych i wszystkie inne osoby, które chciałyby w jakikolwiek sposób pomóc.

Najważniejszą i najbardziej pracochłonną rzeczą, wymagającą współpracy całego naszego społeczeństwa, jest opracowanie diagnozy sytuacji społecznej. W diagnozie swe odzwierciedlenie powinny znaleźć takie zjawiska jak: ubóstwo, bezrobocie, niepełnosprawność i starość, alkoholizm i narkomania, bezradność w sprawach opiekuńczo-wychowawczych, przemoc w rodzinie, bezdomność oraz inne występujące w gminie problemy społeczne.

Miniony, 15-letni okres stopniowego odchodzenia od modelu państwa opiekuńczego wywołał takie zjawiska społeczne jak: rozwarstwienie społeczne – podział na: wygrani – przegrani, biedni – bogaci, pracujący – bezrobotni, wykluczenie wielu jednostek i dużych grup społecznych, znaczne obniżenie standardu życia polskich rodzin, nierówności społeczne w dostępie do pracy, edukacji, kultury, lecznictwa i uczestnictwa w podziale dochodu narodowego.

Zjawiska powyższe występują na terenie kraju w różnej skali i w różnym natężeniu. Podstawową na nie receptą powinna być skuteczna polityka społeczna państwa i samorządów terytorialnych, która przejawia się m.in. w: poprawie położenia materialnego i wyrównywanie szans życiowych grup społeczeństwa ekonomicznie i socjalnie najsłabszych, prowadzeniu bieżących działań osłonowych, postrzeganiu zagrożeń społecznych z wyprzedzeniem, dorównywaniu do standardów unijnych i międzynarodowych, określeniu publicznych funduszy celowych i administrowanie nimi, określenie zadań w zakresie socjalnej funkcji państwa.

W polityce społecznej Unii Europejskiej podstawę stanowią cele odnoszące się do trzech obszarów: polepszenia warunków życia, pracy i kształcenia, prawa do zatrudnienia i prawa do wykształcenia oraz stworzenie systemu zabezpieczenia społecznego.

Ogólnie akceptowanymi wartościami polityki społecznej, które powinny znaleźć odzwierciedlenie w lokalnej strategii polityki społecznej są: bezpieczeństwo socjalne, tzn. gwarancja dochodów i usług na wypadek pojawienia się choroby, bezrobocia, inwalidztwa, itp., wiara w zasoby ludzkie, a więc w inwestycję w człowieka poprzez tworzenie równych szans rozwoju dla ludzi, pokój społeczny, traktowany jako wartości podstawowe dla utrzymania harmonijnej współpracy i współżycia między ludźmi i życie rodzinne, czyli uznanie rodziny za podstawową instytucję społeczną.

Donata Neumann