Ile kosztuje życie człowieka?

Pytanie jest zadane w bardzo głupi sposób, no bo jak policzyć wartość człowieka, ofiary wypadku drogowego? Zadałem je jednak specjalnie, gdyż jak się okazuje i wartość człowieka podlega negocjacji…

Józef Koss był szczęśliwym ojcem szczęśliwej rodziny. Żona i 6 dzieci dawały mu radość i motywację do życia. Jednak miesiąc temu okrutny los zburzył to szczęście. Lokalne media napisały na temat śmierci pana Józefa już bardzo wiele, może niektóre i za wiele. Nie znam szczegółowych faktów tragicznego wypadku, badają to stróże prawa. Jestem jednak przekonany, że ktoś tu chce zrobić winnego ze śp. ofiary, a nie sprawcy. Ufam, że nikt nie da się nabrać na „fantastyczne” wręcz okoliczności owego tragicznego zdarzenia.

Oto co udało mi się ustalić podczas mego dziennikarskie śledztwa:

1. Józef Koss był czynnym zawodowo stoczniowcem, a do osiągnięcia wieku emerytalnego pozostało mu zaledwie 13 lat, a może aż 13? Liczba ta jest jednak pechowa…

2. Alkohol był raczej mu napojem obcym, a każdemu komu mógł, wręczał plakietkę jak ta obok na zdjęciu – „Stop wariatom drogowym”. Nie wiedział chyba wówczas, że przepowiada sam sobie zły los.

3. Po godzinie 20-tej, feralnego dnia, równo miesiąc temu, wyszedł do sklepu, aby jak zwykle zrobić „słodkie” zakupy żonie i dzieciom. Jak wiemy nie doszedł. Jadące od strony miasta osobowe auto potrąciło go ze skutkiem, jak się okazało, śmiertelnym. Czy jechało ono 50 czy 150 km/h ustalą fachowcy. Ważnym jest fakt, że ofiara wypadku nie przeżyła… Ze zdjęć jakie zrobiłem kilka dni po tej tragedii wynika, że ktoś ostro hamował, a wersja o potrąceniu pana Kossa daleko przed przejściem dla pieszych jest doprawdy wersją „fantastyczną”. Powtarzam, ustalą ją fachowcy, ale mnie wierzyć się nie chce, że dorosły mężczyzna o „słusznej” wadze przeleciał w powietrzu kilkadziesiąt metrów.

4. Zaledwie w kilka minut po owym zdarzeniu, o wypadku poinformowany został kartuski Szpital, wszak od miejsca zdarzenia dzieli go kilkadziesiąt metrów. Niczym na skrzydłach błyskawicy udał się tam 15-letni syn ofiary prosząc o ratunek dla rannego taty. Niestety, okazało się , że nie ma karetek (pech , ale logiczny, to można jeszcze wytłumaczyć), a przyjmująca zgłoszenie pielęgniarka kazała… osobiście nastolatkowi wziąć wózek i przewieźć rannego ojca. Zakrawa to na żart, ale tak właśnie on wówczas usłyszał… Czy i dlaczego jeszcze ta pani pracuje? Nie wiem, ale ufam, że dyrektor Szpitala wyciągnął już konsekwencje (mogę tylko podpowiedzieć, że ów nastolatek, jak mi powiedział, rozpozna tą panią bez problemu).

5. Szybciej niż służba zdrowia zadziałały Policja i Straż. Ta ostatnia przewiozła niezwłocznie ofiarę do szpitala, gdzie personel medyczny mógł podjąć działania ratownicze, ale niestety około godziny 21.45 stwierdzono zgon.

Taka sobie relacja z tragedii ludzkiej, jakich niemało na polskich drogach. Problem zaczyna się jednak gdzie indziej, jakby od początku. Na prośbę rodziny zmarłego nasza Redakcja i moja skromna postać, postanowiliśmy pomóc rodzinie pana Kossa w pokonaniu swoistych schodów „urzędniczo-papierkowych”. Wiadomym jest, że rodzina ta ma podstawy do roszczenia z tytułu OC, do wypłaty tzw. renty wyrównawczej itp. Jednak ktoś próbuje utrudnić, ktoś przeszkadza. Czy tym kimś jest sprawca czy jego rodzina? Mnie się tak wydaje, ale mogę być w błędzie. W raporcie Policji, jaki przedstawiono nam u ubezpieczyciela wynika, że ofiara wtargnęła na jezdnię, i to wcale nie na przejściu…? Jakoś wierzyć mi się nie chce widząc ślady i drogę hamowania.

Czekam więc, wspólnie z rodziną zmarłego, na ostateczny wynik i jeżeli będzie on tym z kategorii SF to nie spocznę , aż nie dowiem się jedynej i najprawdziwszej prawdy. Wdowie i najbliższym po panu Koss pozostaje mi tylko przekazać raz jeszcze słowa współczucia po tak bolesnej stracie, i wierzyć w to, że „damy radę”.

JanuSzczepański
[email protected]