O zwyczajach wielkanocnych

*Niedziela Palmowa
Obrzędowość ludowa rozpoczyna się z dniem tzw. niedzieli kwietnej, czyli palmowej. W tym dniu święci się gałązki wierzbowe, które są układane w wiązanki przepasane sznurkiem. Poświęcone bazie oddalają nieszczęścia, chronią budynki, inwentarz od wszelkiego zła oraz gwarantują pomyślność urodzajów. Dlatego gospodarz umieszcza je w izbach, stajniach, ulach pszczelich i na posianych w polu oziminach. Członkowie rodziny połykają obowiązkowo jedną bazię, dla ustrzeżenia się chorób gardła, febry i gorączki.

*Wielki Czwartek
To najodpowiedniejszy dzień do siania i sadzenia kwiatów oraz młodych drzewek i krzewów. Potem wyrastają one bardziej dorodne i długo kwitną. W Wielki Czwartek gotuje się i barwi jajka przeznaczone na stół świąteczny i jako podarki dyngusowe.

*Wielki Piątek
Tego dnia przestrzegany jest ścisły post, można spożywać tylko suchy chleb i ziemniaki. W kościołach milkną dzwony kościelne. W niektórych wsiach chłopcy przechodzili przez całą miejscowość i oznajmiali terkotem sznar lub klekotek, że święta już blisko. Warunki atmosferyczne panujące tego dnia dają prognozę na zbliżające się lato.

*Wielka Sobota
Rozpala się i świeci nowy ogień, używając na podpałkę drewna, cierni i tarniny. Żarzące się węgielki zabierano do chałup i rozniecano nowe ogniska. Wypalonymi węgielkami kreślono magiczne krzyże na chatach, stajniach, stodołach odpędzając demony.

*Święta
W niedzielę często mają miejsce zaręczyny lub huczne wesela. W każdym domu odbywa się uroczyste śniadanie, podczas którego członkowie rodziny spożywają poświęcone wcześniej jajka, kawałek chleba, kiełbasy itd. Wczesnym rankiem w poniedziałek chłopcy wkradają się do chałup, by młode dziewczyny wychłostać jałowcem i rózgami rozpuszczonej brzozy. Mimo bólu, krzyków i pisków, dziewczyny chętnie znoszą “dyngowanie”, bo im więcej po tym pozostanie śladów, tym większe będą miały powodzenie u chłopców. Niestety w dzisiejszych czasach bardziej popularne jest oblewanie wodą nie tylko kobiet, ale wszystkich, którzy wejdą w drogę łobuzom z wiadrami. Niestety nie każdemu wychodzi to na zdrowie.
/E K./