Wigilia w Chmielnie z kolędniczą tradycją Gwiózdek

W wigilijne popołudnie i wieczór w Chmielnie napotkać można było radosną, głośną grupę przebranych jedenastu młodych kawalerów. Mimo pandemii potrzymano tradycję kaszubskiej Gwiózdki.

Kolędujące w weekendy grupy tworzone są zwykle przez kawalerów w wieku od 15 do 30 lat. Ruszają z kolędą w wigilijne popołudnie i krążą po wsi niemal do Pasterki. Corocznie odwiedzanych jest kilkadziesiąt domostw z własnej i sąsiednich wsi.  Grupy są bardzo często związane z tradycją przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Przynależność do grypy jest wyróżnieniem i dawniej na każde zwalniające się miejsce czekało już kilku chętnych kawalerów. W Chmielnie zwyczaj jest podtrzymywany przez rodzinę Łaszewskich od siedmiu dekad. Do chmieleńskiej Gwiózdki należy łącznie jedenaście osób. W grupie występują Policjanta, Gwiazdora, Babę z Dziadem,  Chłopa z Kozłem,  Bociana, Kominiarza, Diabła, Jeździec na koniu i Grajka. Kolędnicy w samym Chmielnie i pobliskich osadach.

Podkreślić należy, że w 2019 roku Kaszubską Gwiózdkę wpisano na krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego Unesco. Dziedzictwo kulturowe to wszystko, co przekazali nam przodkowie "nieuchwytne przejawy tego, co tworzy naszą grupową, narodową, etniczną bądź religijną tożsamość. To różnego rodzaju praktyki, wiedza, wyobrażenia, idee i wartości, umiejętności, przekazy, ale też związane z nimi artefakty, przedmioty czy też miejsca.

Konwencję w sprawie ochrony dziedzictwa i spójną definicję stworzyło Unesco w 2003 roku:

„Niematerialne dziedzictwo kulturowe” oznacza praktyki, wyobrażenia, przekazy, wiedzę i umiejętności – jak również związane z nimi instrumenty, przedmioty, artefakty i przestrzeń kulturową – które wspólnoty, grupy i, w niektórych przypadkach, jednostki uznają za część własnego dziedzictwa kulturowego. To niematerialne dziedzictwo kulturowe, przekazywane z pokolenia na pokolenie, jest stale odtwarzane przez wspólnoty i grupy w relacji z ich otoczeniem, oddziaływaniem przyrody i ich historią oraz zapewnia im poczucie tożsamości i ciągłości, przyczyniając się w ten sposób do wzrostu poszanowania dla różnorodności kulturowej oraz ludzkiej kreatywności. Dla celów niniejszej Konwencji, uwaga będzie skierowana wyłącznie na takie niematerialne dziedzictwo kulturowe, które jest zgodne z istniejącymi instrumentami międzynarodowymi w dziedzinie praw człowieka, jak również odpowiada wymogom wzajemnego poszanowania między wspólnotami, grupami i jednostkami, oraz zasadom zrównoważonego rozwoju.