50 lat minęło, jak jeden dzień... Spotkanie absolwentów rocznika 72 z I LO na Klasztornej

Co to było za spotkanie! Pełne wspomnień, radości i wzruszeń. W sobotnie popołudnie w Kartuzach spotkali się po pół wieku absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego w Kartuzach. Od momentu, gdy przystąpili do egzaminów maturalnych minęło 50 lat. Jednym z haseł, które przyświecało uczestnikom, były słowa C.K. Norwida: "Trzeba koniecznie pamiętać, skąd się wyszło".

Wszystko zaczęło się 1 września 1968 roku, kiedy to naukę w czterech oddziałach klas pierwszych w I Liceum Ogólnokształcącym przy ul. Klasztornej w Kartuzach, rozpoczęło 160 uczniów. Wychowawcami klas byli Edmund Ropella (A), Teresa Żołnowska (B), Zofia Baranowicz (C) i Łucja Bladowska (D). W maju 1972 roku do matury przystąpiło 105 absolwentów. Aż 52 z nich odpowiedziało na zaproszenie koleżanek z dawnych lat i przybyło w sobotę na Zjazd Absolwentów.

Sobotnie spotkanie rozpoczęto od mszy św., którą w kartuskiej Kolegiacie celebrował wraz ks. Piotrem Krupińskim, proboszczem parafii WNMP,  ks. Hubert Kitowski, proboszcz parafii w Goręczynie  - kolega z rocznika. Członkowie społeczności szkolnej pamiętali również o tych, którzy odeszli i złożyli okolicznościowe wiązanki na grobach - ukochanego dyrektora Teodora Elasa oraz 13 nauczycieli i trojga kolegów.

Po mszy wszyscy absolwenci wraz z przybyłymi na spotkanie nauczycielami udali się do restauracji "Pod Orłem".

Ileż radości i wzruszeń przyniosło to spotkanie po latach! Uściskom i powitaniom nie było końca. Co chwilę wśród zgromadzonych dało się słyszeć słowa: "To naprawdę ty?".  Wspomnienia z lat szkolnych szybko ożyły i co rusz przywoływały szerokie uśmiechy na twarze uczestników.

- Nie były między nami konkurencji. Byliśmy rocznikiem spokojnym i bardzo zgranym - dodaje.

W pamięci absolwentów szczególne miejsce zawsze będzie miał śp. Teodor Elas, wieloletni pedagog i dyrektor szkoły. Byli uczniowie wspominają go z wielkim wzruszeniem.

Spotkanie poprowadził Bernard Grucza, wójt gminy Sulęczyno, który zdawał maturę z uczniami z rocznika 1972. Każdy z uczestników otrzymał pamiątkowy album oraz upominek. Zabawie, rozmowom, wspomnieniom nie było końca. Każdy z uczestników życzył sobie, by niebawem spotkać się na kolejnym jubileuszu.