Dwie postawy - dwoje różnych ludzi. Refleksje dr. Bogusława Nedoszytko

Dr Bogusław Nedoszytko jest wielkim orędownikiem idei dbania o środowisko i konsekwentnie ją popularyzuje. Daje temu wyraz w swoich rozlicznych działaniach między innymi na rzecz ratowania kaszubskich jezior. Dlatego też jest pełen podziwu dla podjętej akcji przez uczniów ze szkoły w Goręczynie. W tym kontekście zastanawiają go diametralnie różne zachowania ludzi wobec otaczającej przyrody.

Poniżej publikujemy list nadesłany do redakcji Regionalnego Portalu Informacyjnego Kartuzy.info przez dr. Bogusława Nedoszytko:

Z uwagą czytałem opinie wyrażane na forum Kartuzy.info po ukazaniu się artykułu "Czy uczniowie włączą się do akcji oczyszczania kaszubskich jezior?". Dziękuję za nie, bo zainteresowanie tym artykułem świadczy, że temat czystości jezior kaszubskich nie jest obojętny wielu osobom i chcą zabrać głos na ten temat.

Pierwszą moją refleksją jest to, iż bardzo wiele w nas zostało z poprzedniego ustroju i nie możemy się z niego wyzwolić. W czasach PRL-u Polską rządziła władza ludowa z nadania jednej partii. Władza myślała, radziła, co ma robić "niewolnik" obywatel, władza była dobra i łaskawa, sprowadzała raz w roku na święta banany i cytrusy, delegując do tego statek, wyszukała tych owoców w świecie, gdzie był ich deficyt i na święta wpływały w glorii sukcesu rodzynkami, pomarańcze, banany, wyliczone, zaplanowane, każdy obywatel dostał jedną. Władza organizowała nam pracę, wczasy, szkołę, służbę zdrowia, było tak dobrze, że obywatel mógł być zwolniony z myślenia i działania, tym wszystkim zajęła się władza ludowa.

To ta władza ludowa podjęła decyzję, żeby do jezior kartuskich odprowadzać ścieki miejskie i szpitalne, więc powinniśmy być jej wdzięczni. Na dnie tych jezior leży nasz skarb - wielometrowa warstwa organicznego mułu.

Taka postawa roszczeniowa wobec władzy przewija się w trakcie dyskusji. Załatwić sprawę czystości jezior ma urzędnik, bo bierze pieniądze, siedzi w biurze, za dużo kaw parzy, płacimy mu z naszych podatków, to niech sprząta. Radny i burmistrz też mógłby się ruszyć i strzykawki pozbierać, rękawiczki dzieciom kupić.

Mój znajomy lekarz, profesor chirurgii, idąc na spacer do lasu na Kaszubach zabiera ze sobą worek na śmieci i zbiera po drodze butelki, papiery, przynosi do domu i zabiera ze sobą do Gdańska, gdzie wrzuca do śmietnika. Część dyskutantów na forum powie pewnie - te worki ukradł ze szpitala, rękawiczki też zorganizował, zaoszczędził, jedną parą wykonał dwie operacje.

Znajomy sąsiad, który żyje z turystów, wynajmując pokoje, co rano pali plastikowe śmieci, bo to taniej i dobrze tym rozpalić piec. Z komina unosi się zapach kurortu, odpoczywający turyści wdychają kadzidełka. W niedzielę w Chmielnie, w czasie gdy wszyscy są w kościele, z komina sklepu naprzeciwko unosi się gęsty, upajający dym z palonych butelek, zapach kurortu. Tylko jeżeli po takim "wypoczynku" dojdzie w organizmie turysty do rozwoju nowotworu, to może turysta powinien domagać się odszkodowania od właściciela posesji, sklepu, urzędu gminy? Dwie postawy, dwoje różnych ludzi.

W czasie mojego dzieciństwa na wsi w sobotę był obowiązek, spadający najczęściej na dzieci, sprzątania wsi - zamiatało się drogę. Każde gospodarstwo sprzątało swój odcinek drogi. Obecnie oczekujemy, że droga, której formalnym właścicielem jest gmina, powiat, województwo, zostanie uprzątnięta przez odpowiednie służby, skoszona trawa, wycięte odrosty drzew, sprzątnięte papiery i śmieci zostawione przez podatników. Płacę, więc należy mi się. Ile tego podatku dajemy do kasy gminnej. Rzeczywiście jesteśmy krajem bogaczy.

Przedsiębiorcy z Leszna, o czym pisała gazeta, złożyli się na budowę jezdni i chodnika nie dla siebie, ale dla wspólnego dobra. Chcą pracować i mieszkać w dobrych warunkach, przysłużyć się Polsce i uporządkować ten świat. Powiedzą na forum, że zależy im na kasie i kontraktach, że w ten sposób załatwiają sobie pracę i zarabiają gigantyczne pieniądze. Nieprawda, chcą mieszkać w porządnie zorganizowanej przestrzeni, nie taplać się w błocie średniowiecza i czekać na łaskę władzy.

Znajomy mi sołtys wielce się trudzi, pisząc kategoryczne pisma do władz, że trzeba, że muszą, że się należy. Zmęczył urzędników tak, że jego sprawy odkładają na dół sterty.

Inny sołtys zorganizował społeczność do działań - są chodniki, wieś jest czysta i zadbana, zorganizowana, gościnna i interesująca dla turystów. Dwie postawy, dwoje obywateli.

Dzieci ze szkoły z Goręczyna, kierowane przez mądrą nauczycielkę biologii i dyrekcję szkoły, nauczyły się badać stan zdrowia żywego organizmu, jakim jest jezioro. Wiedzą, ile powinno być tlenu, azotanów, fosforanów, jak je oznaczać, wiedzą, że jak woda jest mętna, nieprzezroczysta, to źle. Nauczyły się rozpoznawać organizmy wodne i wiedzą, które gatunki powinny być w jeziorze oraz o czym świadczy ich brak. Zobaczyły, że pierwsze jezioro na Raduni za Ostrzycami jest w złym stanie. Radunią płynie niezbyt czysta woda. Zapytały włodarzy gminy podczas pikiety, dlaczego tak jest i czy nie można temu zaradzić. Gmina Somonino przoduje w zdobywaniu środków na oczyszczalnie ścieków i kanalizację. Powiedzą forumowicze, że dzieci z Goręczyna dostały fundusze, są specjalnie traktowane, pupilki władzy, a to nieprawda. Wykazują zapał i zaangażowanie i zapał godny podziwu, dlaczego nie można by ich działań powielić na większą skalę?

O tym, jak pięknie mówią o swej małej ojczyźnie, o swoich działaniach i pasjach ekologicznych, można posłuchać w audycji Radia Gdańsk, która w formie mp3 jest dostępna na stronie radia www.radio.gdansk.pl. Opracowały one też znakomite ulotki i materiały informacyjne o zanieczyszczeniu jezior raduńskich.

Dzieci ze szkoły X zorganizowały "ekologiczny" piknik nad jeziorem, rozbiły namioty, rozpaliły ognisko, wyciągnęły zapasy, napoje i żywność w szeleszczących, kolorowych papierkach. Obozowisko rozbiły w terenie dziewiczym, żeby być bliżej przyrody, teren wokół obozowiska, jak nosorożce, lwy, ale także psy, koty, skunksy oznaczyły moczem i kałem. Wzięły teren w posiadanie, jak wymienione zwierzęta, zaznaczyły go. Długo w noc śpiewały piosenki, razem z ulubionymi idolami typu Doda, czy ich Troje, nastawiwszy na cały regulator swój coraz droższy i głośniejszy sprzęt. Zadowolone z pobytu, z głową ociężałą od świeżego powietrza, zwinęły obóz i zostawiły służbom porządkowym kartkę, że należy posprzątać, że już oddają ten teren. Dwie postawy ludzkie, różne dzieci?

Dr Bogusław Nedoszytko