Dysmorfofobia – objawy, przyczyny i możliwości leczenia

Obsesyjne dążenie do perfekcji, eskalujące niezadowolenie z własnego wyglądu i brak samoakceptacji to coraz większe problemy, z jakimi zmaga się społeczeństwo. Co zrobić, gdy w lustrze widzimy kogoś kim nie chcemy być?

Dysmorfofobia to zaburzenie psychiczne określające obsesyjne doszukiwanie się defektów własnego ciała. Może ono dotyczyć zarówno twarzy, jak i całego ciała. Osoba dotknięta tym zaburzeniem wyolbrzymia daną cechę swojego wyglądu do tego stopnia, że utrudnia jej to codzienne funkcjonowanie. Problem może dotyczyć nie tylko sylwetki, kształtu nosa czy asymetrycznej twarzy, ale i drobnych elementów wyglądu, takich jak pieprzyki lub znamiona.

Dysmorfofobia wpływa negatywnie na relacje z własnym ciałem, co może prowadzić m.in. do izolacji społecznej i pogłębienia problemów z samoakceptacją, co również może przekładać się na nadmierne wykorzystywanie zabiegów medycyny estetycznej.

Przyczyn dysmorfofobii jest wiele. Oprócz uwarunkowań genetycznych, czynników psychicznych, takich jak niska samoocena i perfekcjonizm, czy wcześniejsze negatywne doświadczenia (m.in. przemoc, prześladowanie czy odrzucenie) w dobie mediów społecznościowych ogromne znaczenie ma presja, z jaką mierzą się ich użytkownicy.

Problem dotyczy promowania nierealnych standardów piękna, a także braku różnorodności i indywidualności, co prowadzi do ciągłego porównywania się i wzajemnego oceniania, a w konsekwencji niezadowolenia z własnego naturalnego wyglądu.

Przede wszystkim wysoką samokrytyką wobec swojego wyglądu. Jeśli myśli skupione wobec danej cechy bądź cech są na tyle silne, że przeszkadzają w skoncentrowaniu się na codziennych czynnościach to również istnieje podejrzenie dysmorfofobii. Osoba chorująca na to zaburzenie często próbuje skontrolować to co widzi poprzez nieustanne przeglądanie się w lustrze, nadmierną pielęgnację i maskowanie defektu, a także liczne konsultacje i zabiegi z zakresu medycyny estetycznej.

Czytaj też: https://estetyczny-portal.pl/dysmorfofobia-prawdziwy-przypadek-pacjenta-z-gabinetu-psychoterapeuty/

Pacjent pomimo wprowadzenia „poprawek” wciąż nie jest zadowolony z efektów, co skutkuje dalszą ingerencją w swój wygląd, kreując niezdrowy dla ciała nawyk. 

Dysmorfofobia ze względu na swoją złożoność i specyfikę wymaga leczenia pod okiem odpowiedniego specjalisty, jednak najczęściej wykorzystywanymi sposobami są psychoterapie, głównie terapie poznawczo-behawioralne, które pomagają choremu spojrzeć na siebie w korzystniejszym świetle i zaakceptować wyolbrzymione przez niego defekty. W niektórych przypadkach lekarz może zadecydować o wprowadzeniu farmakoterapii, która stanowi uzupełnienie w leczeniu i łagodzi objawy.