Kolegiata odkrywa swoje tajemnice...

Z Zygmuntem Konkolem, prezesem Stowarzyszenia Kolegiata Kartuska o podjętych działaniach konserwatorskich mających przywrócić blask jednej z najciekawszych świątyń na Pomorzu, o zakończeniu prac nad elewacją wschodnią oraz o "sensacyjnych" odkryciach rozmawiał Maciek Łyszkiewicz.

Jaki wpływ na prace renowacyjne refektarza ma aktualnie panująca aura?

Znając specyfikę tutejszego regionu, pewne anomalia pogodowe występujące na naszym terenie mogliśmy przewidzieć. Poza tym śledziliśmy z uwagą prognozy pogody i mimo lekkiego zamieszania, prace rewitalizacyjne trwają.

To już piąty rok działań zmierzających do przywrócenia pełni blasku Kolegiaty i zespołu poklasztornego. Jak można go podsumować?

Mimo półrocznego opóźnienia w uzyskaniu środków z UE, zakładaliśmy na ten rok zakończenie renowacji dachu oraz szczytów elewacji wschodniej i zachodniej refektarza. Dach w zasadzie już ukończyliśmy, poza drobnymi fragmentami, a w chwili obecnej prowadzimy prace impregnacyjne na poddaszu. Elewację szczytu wschodniego, mimo widocznych jeszcze rusztowań, są już zakończone, Mieliśmy w kolegiacie wizytę konserwatora zabytków i projektanta. Byli oni bardzo zadowoleni z efektów naszej pracy nad elewacją wschodnią.

Co do elewacji zachodniej, docierały do nas informacje o sensacyjnych odkryciach? Podobno odkryliście w tej części refektarza średniowieczny ołtarz?

Faktycznie takie pogłoski pojawiły się w mediach, mieliśmy nawet telefon w tej sprawie z Kurii. Mogę „uspokoić”, że nie jest to żaden ołtarz. W niszy, która znajdowała się w zachodniej części refektarza, po odsłonięciu ukazały się nam fragmenty muszli oraz tzw. kotar. Są one nieco nadszarpnięte zębem czasu, lecz wyglądają pięknie. Ten fragment budynku posiada również pierwotny tynk.

Zniknęły natomiast dziwaczne przemurowania, które można było do tej pory oglądać. Po otwarciu tej niszy i otwarciu drugiego wejścia, które prowadziło z kuchni do refektarza, ukazała się nam kolejna nisza, tym razem bez fragmentów dekoracyjnych, ale również z tynkiem pierwotnym. Znajduje się tam okno ze „zsypem”, które wykorzystamy jako „naświetlnik” w kawiarence. Będzie nam dawał trochę światła dziennego.

Odkrycia te utrudniły nieco wasze prace?

Niespodzianki, które nam się ukazały, spowodowały pewne spowolnienie prac konserwatorskich w tej części refektarza. Planowaliśmy zakończenie tego etapu działań konserwatorskich na koniec października. Mamy więc dwa tygodnie na zakończenie tych prac zgodnie z założonym harmonogramem i powinniśmy go zrealizować.

Czyli niebawem zamykacie tą część działań?

Faktycznie na początku listopada spodziewamy się odbioru zarówno dachu jak i dwóch szczytów elewacji refektarza przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków .

Zabytki, z którymi macie do czynienia, liczą już przeszło 600 lat, czy efekty waszych prac też będą tak trwałe?

Tego nie możemy zagwarantować, choć mamy taką nadzieję. Natomiast warto podkreślić, że są to prace rewitalizacyjne, czyli odnawiamy to co jest, przywracamy dawny kształt i urodę, bez ingerowania i zmienianie czegokolwiek. Widać już efekty tych prac w bryle kolegiaty - dach, wieża czy też zegar prezentują się pięknie.

Z roku na rok coraz więcej turystów przyjeżdża oglądać te zabytki. A robimy to zarówno dla mieszkańców Kartuz i okolic, jak i dla wielbicieli zabytków z całego świata. Pracujemy nad tym projektem z księdzem dziekanem Piotrem Kurpińskim, z wykształcenia historykiem sztuki. Mam nadzieję, że uda nam się zrealizować te marzenia.