Borucino (Boruschin, Boruczewo, Borruschin, Borschmuehl)
Historia
Wieś lokowana na prawie polskim, w połowie XV w. Należała do komturstwa gdańskiego, komornictwa mirachowskiego. Własność rycerska do XVI w. kiedy to przeszła na własność szlachecką. Od 1648 r. właścicielami byli Borucki i Warzewski. Przed 1735 r. utrzymany był podział na dwie części szlacheckie, po 1816 r. w katastrze kontrybucyjnym wymieniona jako osada złożona z trzech części szlacheckich. Do około 1880 r. należała do Hoenego z Pępowa, potem stanowiła własność parafii ewangelickiej w Mirachowie, a po r. parafii katolickiej w Stężycy.
Układ przestrzenny
Wieś ulicowa o zabudowie obustronnej, w miejscu gdzie droga przebiega wzdłuż jeziora - jednostronnej. We wschodniej części znajduje się młyn.
Wartości materialne
Zachowane nieliczne przykłady zabudowy historycznej.
Stan zachowania
Wieś o potencjalnie wysokich walorach krajobrazowych z czytelnym układem historycznym. Następuje powolny proces zastępowania obiektów historycznych współczesnymi.
Zagrożenia środowiska kulturowego
Postępujące procesy modernizacji wsi nie uwzględniające wartości historycznych.
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze