Siostra Cecylia z Placówki Opiekuńczo-Wychowawczej opowiada o uczuciach dzieci w Dzień Matki

Dzień Matki to wyjątkowy czas, który spędzamy w gronie najbliższych. Jednakże, należy pamiętać, że nie każdy ma tyle szczęścia by dzielić go w gronie najbliższych. Wynika to z wielu różnych czynników. W placówkach opiekuńczo- wychowawczych ten dzień przywołuje wiele różnych emocji. W naszej rozmowie z siostrą Cecylią Blamowską, wychowawcą placówki w Kartuzach dowiedzieliśmy się, jak dzieci radzą sobie w tym okresie, jakie wsparcie otrzymują oraz jak pracownicy starają się umilić im ten szczególny dzień.

Dzisiaj przypada Dzień Matki . Jak wygląda to święto w Waszej placówce opiekuńczo-wychowawczej?

Nasza placówka jest typu socjalizacyjnego i składa się z czterech osobnych jednostek, z których każda ma własne wejście. Mamy tutaj 56 dzieci, z czego część, w dni wolne od szkoły, jest urlopowana do swoich domów, do cioci czy babci, jeśli tylko sąd wyraził na to zgodę. Niestety, nie wszystkie dzieci mają taką możliwość. Dla wielu z nich Dzień Matki jest dniem smutnym, zwłaszcza na początku pobytu u nas, kiedy  wychowanek dopiero zaczynają się przyzwyczajać do nowego środowiska.

Czy dzieci często mówią o braku rodziny, szczególnie matki?

Tak, szczególnie młodsze dzieci wyrażają swoje uczucia poprzez laurki, rysunki czy przytulanie się do wychowawców, którym czasami wręczają swoje prace. Pamiętam sytuację z zeszłego roku, kiedy dziewczynka, której mama nie mogła przyjść na występ z okazji Dnia Matki, zrobiła dla mnie zaproszenie. Uczestniczyłam w tym wydarzeniu, starając się wspierać i cieszyć z osiągnięć dziecka.

Jak dzieci odbierają was, wychowawców? Czy traktują was bardziej jako mentorów, przyjaciół czy rodzinę?

Różnie to bywa. Niektóre dzieci widzą w nas opiekunach- osoby, którym mogą zaufać i zwierzyć się z problemów. Inne, ze względu na trudne doświadczenia rodzinne, przerzucają na nas swoją złość i frustrację. Są dzieci, które z czasem zmieniają swoje nastawienie i chcą zostać w naszej placówce dłużej, nawet po osiągnięciu pełnoletności. To wszystko, to tak naprawdę bardzo indywidualna sprawa.

Które dzieci bardziej odczuwają brak bliskości rodziny młodsze, czy starsze?

Każde dziecko odczuwa brak rodziców, ale wyraża to na swój sposób.
Młodsze dzieci częściej okazują smutek poprzez gesty i łzy, podczas gdy starsze zamykają się w sobie. Pobyt u nas wpływa na każde dziecko inaczej – niektóre otwierają się i zaczynają się angażować, inne wycofują.

Czy macie w placówce wsparcie psychologiczne dla dzieci?

Tak, mamy na co dzień psychologa, który przyjmuje dzieci w naszej placówce. W razie potrzeby korzystamy również z pomocy psychologów z zewnątrz, zwłaszcza z Centrum Interwencji Kryzysowej, gdzie pracują specjaliści różnych problemów psychologicznych.

Jak staracie się umilić dzieciom czas w Dzień Matki? Organizujecie jakieś wyjścia?

Staramy się, aby ten dzień był dla dzieci jak najmniej smutny.
Organizujemy różne aktywności, zależnie od sytuacji i możliwości finansowych. Czasami idziemy z dziećmi na lody, do kina, a jeśli dzień ten przypada w weekend, to planujemy większe wyjścia. Na przykład, na Dzień Dziecka firmy czasami organizują dla naszych dzieci różne atrakcje, jak darmowe lody czy zabawy, możliwość zaprezentowania swoich umiejętności na scenie. Z resztą, nie tylko w dzień matki. W czasie wakacyjnym  w zeszłym roku zorganizowaliśmy cztery wyjazdy, w tym np. do Władysławowa. W tym roku jedziemy do Staniszewa na 10 dni i w jeszcze inne miejsce.

Jak dzieci reagują na takie wyjścia i spotkania?

Zazwyczaj są bardzo chętne do udziału w różnych wyjściach i aktywnościach, wyjazdach. Czasem zmęczenie czy złe samopoczucie powodują, że nie mają ochoty na udział.

W jaki sposób wolontariusze mogą wspierać Waszą placówkę?

Wolontariusze muszą spełniać określone kryteria, takie jak zaświadczenie o niekaralności, przeszłość bez przestępstw na tle seksualnym oraz zaświadczenie lekarza że nie ma przeciwwskazań na pracę z dziećmi, oświadczenie o ochronie danych osobowych. Te wszystkie dokumenty zatwierdzone przed dyrektora placówki muszą być potwierdzone przez PCPR. Gdy te warunki są  spełnione, osoby zgłaszające się do nas mogą przychodzić do placówki i pomagać dzieciom, np. prowadząc zajęcia z szachów, muzykoterapię czy wspierając w nauce. W naszej placówce działa wielu wspaniałych ludzi. W ubiegłym roku, w listopadzie odbył się koncert pt.: "Oddajmy serce muzyce", w którym dzieci mogły zaprezentować swoje utwory. Rapowały, niektóre śpiewały a młodsze nawet tańczyły. Wyrażały swoje emocje poprzez np. śpiew piosenek, z którymi się wychowankowie utożsamiali lub pisząc swoje teksty, tworząc plakaty, wystrój sali. Prowadzone są spotkania teatralne. Wychowankowie pod  profesjonalnym okiem aktorskim przygotowali Jasełka pt.: "Błękitny prezent". Który zaprezentowały dla swoich rodzin, zaproszonych gości. Swoje umiejętności miały także możliwość zaprezentować w KCK Kartuskim. Przychodzą do nas Panie, które że tak powiem, są "mamusiowate", uczą dzieci np. robienia pizzy, robią z nimi ciasta i inne kulinarne warsztaty, rozmawiają, doradzają jak się ubrać itp.

Czy osoby z zewnątrz mogą wspierać placówkę w inny sposób?

Tak, firmy i osoby prywatne często nas wspierają, np. finansowo, materiałami do remontu, artykułami spożywczymi, chemią czy ubraniami. Na święta niektóre firmy organizują akcje, w ramach których pracownicy przygotowują prezenty dla dzieci zgodnie z ich życzeniami. Wiele firm również wspiera nas darowiznami, które pozwalają nam na organizację dodatkowych wyjść i wyjazdów dla dzieci. Są również osoby prywatne, które z chęcią nas wspierają. Są takie rodziny, na które mówi się "rodziny zaprzyjaźnione", są to tacy wolontariusze, którzy zapraszają  zaprzyjaźnionych wychowanków do swojego domu, mają odpowiednie warunki mieszkaniowe nawiązali z jakimś dzieckiem dobrą relację.
Zdarza się że piszemy wtedy o pozwolenie do sądu i  sąd daje pozwolenie aby dziecko było urlopowane na przykład na weekend do takiej rodziny.

Dziękuje za rozmowę.