Przypominają historię Szadego Buka i organizują wspaniałą potańcówkę

To niezwykłe drzewo, zrośnięte z pięciu buków, miało szczególną właściwość przyciągania do siebie ludzi. Gromadzili się wokół niego i oddawali radosnej zabawie. Potańcówki pod "szadym bukiem" - bo tak nazywano drzewo, przed kilkudziesięciu laty były najbardziej znanymi imprezami w regionie. Teraz tę tradycję postanowiły przypomnieć i wznowić cztery mieszkanki powiatu, które w ramach projektu Wiejskich Kuźni Pamięci organizują tańce 5 września.

Potańcówki pod szadym bukiem były słynne na całą okolicę. Zjeżdżały tu tłumy. Szady buk powstał na skutek połączenia pięciu drzew. Jego korona była tak duża, że przykrywała powierzchnię około 150 m kwadratowych. Pod nim rozłożony był parkiet, na którym tańcowano. Buk przetrwał do lat 70. Wspomnienia o odbywających się tam zabawach są jednak żywe do dziś. Ożywić je postanowiły cztery animatorki Wiejskiej Kuźni Pamięci na  Kaszubskim Uniwersytecie Ludowym - Kamilla Król, Paulina Węsierska, Agnieszka Gleinert oraz Izabela Itrich-Hopa.

- Gdy zastanawialiśmy się, jaki projekt kuźni zrealizować dla Hopowa pojawiło się kilka pomysłów. m.in. obrzęd ścinania kani i właśnie potańcówki pod szadym bukiem. Przyjrzałam się tej historii. Uwielbiam taniec i uważam, że doskonale łączy ludzi, a nam właśnie o to chodzi, więc przypomnienie tej tradycji będzie doskonałym rozwiązaniem. Koleżanki podchwyciły pomysł i w cztery go realizujemy. W jego ramach już 5 września odbędzie się potańcówka - opowiada Kamilla Król, koordynatorka projektu.

-Chcemy na starej historii przedwojennych potańcówek obudzić w mieszkańcach zapał do integracji, wspólnej zabawy. Taniec łączy ludzi bez względu na wieku, tańcząc jesteśmy wszyscy młodzi - dodaje Kamilla Król.

Wspomnienia o potańcówce

- Założeniem projektu było też to, by odtworzyć historię przywołując wspomnienia i docierając do osób, które te potańcówki jeszcze pamiętają. Jest ich w Hopowie kilka, przeprowadziliśmy wywiady z nimi i je zarejestrowaliśmy na wideo. Wśród naszych rozmówców jest pani Irena Kreft, zwana przez mieszkańców Ciocią Bolkową, która za młodych lat tańczyła na deskach pod szadym bukiem. Jej opowieści przeniosły nas w inny, magiczny świat tamtych czasów

Ze wspomnień powstał film dokumentalny.

Walczyk za czekoladę

- Zabawy pod Szadym Bukiem odbywały się zawsze w drugą niedzielę po Zielonych Świątkach. Kiedy przychodził zmierzch, zabawa z lasu przenosiła się na salę do karczmy, która znajdowała się obok dzisiejszego budynku OSP w Hopowie. Na zabawę ludzie przyjeżdżali wozami, furmankami, a nawet motorami. Na potańcówkę w lesie przyjeżdżały całe rodziny. Można było spotkać nawet gości z Gdyni - opowiadała 94-letnia  Irena Krefta.

Przypomniała też też tradycję czekoladowego walczyka - by zaprosić pannę w tany kawaler musiał podarować jej czekoladę. Jak wspomina pani Irena, gdy nie kupił, uciekał z sali.

- Zabawa odbywała się również w okolicy święta św. Piotra i Pawła, Buk znajdował się na terenie nadleśnictwa Sarni Dwór. Na zabawach najczęściej przygrywała orkiestra dęta. Nie było tam prądu, świątło dawał wóz straży pożarnej, a wcześniej ciągnik. Taki był w Hopowie jeden - wspomina Bernard Goldmann, lat 84.

To było coś pięknego...

- Mój tata zawsze mówił, że sześciu chłopów mogło tego buka dookoła objąć rękami. Ja z mamą tam chodziłem, gdy muzyka się odbywała. Muzykę było słychać aż u nas w domu, bo muzykanci grali na trąbkach. My aż uszu nadstawialiśmy. To było coś pięknego - mówi z kolei pan Brunon Zalewski.

- Muzykanci byli z różnych stron. Grali na trąbach, akordeonie, mieli też perkusje. Ludzie tańcowali wokół buka. Były też śpiewy "Ach komm doch, ach komm doch zu mir [...] Chodź do mnie, chodź do mnie i buźki daj, rączki daj i ze mną się pięknie obracaj - nuciła Stefania Kobus, lat 95.

Leśniczy sprawdzał

- O "szadym buku" dowiedziałem się od poprzedniego leśniczego, Edwarda Wiśniewskiego. Swego czasu kolega, który dysponował wykrywaczem metalu spróbował namierzyć dokładną lokalizację buka. Znaleziska drobnych monet (fenigi, grosze) mogą być dowodem, że ludzie bawili się pod "szadym bukiem" przed I Wojną Światową, w okresie międzywojennym i zaraz po wojnie - opowiada Piotr Kamiński, inżynier nadzoru, pracownik Nadleśnictwa Kolbudy.

Jak dodaje, na miejscu znaleziono też maleńki odważnik. Miejsce, w którym został znaleziony pokrywało się z lokalizacją kramu, który śp. Jerzy Walkusz nazywał sklepem kolonialnym. Leśniczy Wiśniewski zaprosił pana Walkusza, by wskazał miejsce, gdzie buk rósł, jednak krajobraz zmienił się na tyle, że ustalenie dokładnej lokalizacji było niemożliwe.

Film będzie miał premierę 5 września w dniu potańcówki "Pod Szadym Bukiem".

To będzie dzień pełen wrażeń

Potańcówka "Pod Szadym Bukiem" odbędzie się już 5 września. Prócz samej imprezy tego dnia zaplanowano wiele wydarzeń towarzyszących. W godz. 12-14 w OSP Hopowo odbędą się warsztaty tańca. Na godzinę 15 zaplanowano spotkanie wspominkowe. Około godz. 17.30 wszyscy przejadą wozami drabiniastymi do leśniczówki. O 18 odsłonięta zostanie pamiątkowa tablica, natomiast o godz. 18.30 rozpoczną się tańce.

Przypomnijmy, że Szady Buk to nie jedyna kuźnia, jaka jest realizowana w regionie. W Mściszewicach powstaje kuźnia dedykowana Czesławowi Birrowi.