Stężyca. Zafón i "Cień wiatru" tematem spotkania DKK

Hiszpania w okresie rządów generała Franco, tragiczne losy ludzi znikających w więzieniach i Cmentarz Zapomnianych Książek to motywy pojawiające się w
powieściach Carlosa Ruiza Zafóna: "Cień wiatru", "Gra anioła", "Więzień nieba".
Pierwsza z nich - "Cień wiatru" - była tematem środowej dyskusji członków Klubu Książki przy Bibliotece w Stężycy.

Głównego bohatera poznajemy, gdy ma 10 lat. Ojciec prowadzi go w tajemne miejsce w Barcelonie - Cmentarz Zapomnianych Książek, gdzie Daniel Sempere ma wybrać i ocalić jedną książkę. Jego wybór pada na "Cień wiatru" Juliana Caraxa.

Wkrótce okazuje się, że jest ktoś, kto szuka książek tego autora, by je zniszczyć i spalić. Daniel dorasta, próbuje ustalić, kto i z jakiego powodu to robi. Dowiaduje się, że jest to człowiek, posługujący się nazwiskiem postaci z powieści Caraxa, a oznaczającym diabła. Dla niego fizyczna śmierć Juliana to za mało. Musi zniszczyć jego książki, bo w nich jest dusza autora, musi zniszczyć wszystko co napisał, żeby nie został ślad jego życia.

W tej powieści jest sporo zła i nienawiści, ale więcej jest miłości, przyjaźni, poświęcenia. Carlos Ruiz Zafón słowami Daniela mówi, że "cała ta historia jest o samotnych, o nieobecności i utracie". Jest to niezwykle trafne stwierdzenie.
Opinia członkiń klubu w większości była podobna: piękna, przejmująca powieść, w której pojawiają się mroczne tajemnice z przeszłości, tragiczne miłości, prześladowania, zbrodnie. To książka, którą czyta się doskonale, bo jest napisana wyszukanym językiem i można w niej znaleźć wiele ciekawych sentencji.

Dodatkowym atutem książki są interesujące, czarno-białe zdjęcia, przywołujące
klimat starej Barcelony. Czasami zastanawiamy się, dlaczego podoba nam się jakaś książka, a komuś innemu nie? Odpowiedzi udziela Julian Carax: "Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to, co już masz w sobie".

nadesłane/Grażyna Wesołowska