Tańczący z chmurami

Są ludzie, którzy czują, że żyją dopiero wtedy, gdy mają wysoki poziom adrenaliny. Do takich ludzi z pewnością należy Maciej Bejm, który stymuluje się latając na paralotni. Często można go zobaczyć jak kluczy po niebie Kaszub. W czasie lotów robi także zdjęcia. Na jego fotografiach nie widać ludzi, tylko krajobrazy, ale za to jakie!

Na swojej stronie internetowej http://aerosfera.pl o ludziach, którzy wzbijają się ponad ziemię, Maciek mówi - wniebowzięci. Czy rzeczywiście ludzie tak się czują kiedy szybują w powietrzu na siedzeniu przyczepionego kilkoma sznurkami do kawałka materiału?

- Tego nie można opowiedzieć, ani pokazać, ani w żaden inny sposób wytłumaczyć. Odkąd wsiadłem do paralotni po raz pierwszy, latam nałogowo. Nic nie jest w stanie mi zastąpić euforii jaką przeżywa się 3 km nad ziemią - powiedział Maciej Bejm.

Pytając go o to gdzie mieszka, odpowiada, że oficjalnie w dwóch miejscach - w Gdańsku i w Zaworach, ale ze śmiechem przyznaje, że dla niego cały świat jest domem. Mając do dyspozycji paralotnię i kieszenie napchane czekoladą potrafi przebyć szmat drogi. Najdłuższy jego lot bez lądowania to 150 km z Austrii do Włoch, który trwał 7 godzin i 45 minut . Polskie niebo przemierzył już właściwie wzdłuż i wszerz, a poza granicami był w Czechach, na Słowacji, w Austrii, Niemczech, Francji, Szwajcarii, we Włoszech.

- Jak chcę polatać w innym kraju, jadę tam samochodem, choć zdarzyło mi się przelecieć polską granicę na paralotni. Właśnie dzięki paralotniarstwu mogę poznawać nowe miejsca, ludzi i ich mentalność. To właśnie wtedy odkrywa się zupełnie nowy świat, nową przestrzeń - mówi Maciek.

Po wyglądzie widać człowieka jeszcze przed trzydziestką, pełnego krzepy i chęci do życia. Zapytany o wiek mówi, że ma 35 lat. Przyznaje, że młody wygląd zawdzięcza lataniu.

- Jestem zakonserwowany świeżym powietrzem (śmiech).

Maciek ma szkółkę, w której uczy latać innych ludzi. Zgłaszają się do niego zarówno dzieci jak i dorośli, a swoje miejsca startowe i treningowe ma na całych Kaszubach. Jak sam twierdzi, jest ich tu około 150.

- Latałem strasznie długo w pojedynkę, w końcu stwierdziłem, że muszę się z kimś dzielić tą euforią, bo to chore, że tylko ja to przeżywam i tylko ja, jeden z nielicznych, mogę patrzeć na ludziki i samochodziki poruszające się jak mrówki po ziemi. Tu na Kaszubach są świetne warunki do latania, dlatego przyjeżdżam tu z moimi uczniami bardzo często. Niektórzy po jednym locie już zostają w paralotniarstwie. Ale takich jest około 20%.

Paralotnia to nie tylko urządzenie do latania, ale także narzędzie, którym można wykonywać różne ewolucje - jest kilkadziesiąt figur akrobatycznych do wykonania na paralotni. Od kilku lat są nawet organizowane specjalne zawody akrobatyczne. Maciek jednak nie przywiązuje wagi do tego, by coś udowadniać sobie czy komuś. Jak już się ściga to dla zabawy i nie na skrzydłach wyczynowych tylko na turystycznych. Ważne dla niego jest przede wszystkim bezpieczeństwo.

- Można brykać, ale z pewnym zapasem bezpieczeństwa. Jak lecę sam to nawet wlatuję w chmurki, choć nie powinno sie tego robić, by nie zderzyć się na przykład z inną paralotnią. Wszystko jest dla ludzi, ale w odpowiednich dawkach.

Maciek podczas lotów robi zdjęcia, których ma już kilkanaście tysięcy. Niesamowite widoki, świat widziany oczami człowieka, który dopiero tam naprawdę czuje co to jest wolność. Tylko, że zdjęcia to ułamek tego co jest w rzeczywistości. Jak mówi Maciek:

- To trzeba przeżyć samemu.

staś