Wygoda Łączyńska

(dodatkowa nazwa w j. kaszub. Łątczińskô Wigòda) – część sołestwa Łączyno w gminie Stężyca na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego w bliskim sąsiedztwie Jeziora Raduńskiego Dolnego na turystycznym szlak turystyczny czarny szlaku Wzgórz Szymbarskich.

Pierwotnie osada była z folwarkiem związana z Łączynem, który od 1381 r. za czasów krzyżackich był stolicą wójtostwa mirachowskiego.

W 1903 r. postawiono plebanię, organistówkę i budynki gospodarcze. W 1906 r. z inicjatywy księdza Józefa Szotowskiego utworzono tu parafię katolicką obsługującą ludność osiadłą na tym terenie po parcelacji majątków ziemskich. Cmentarz parafialny założono w 1911 r. - obecnie otoczony murem z nakrytą daszkiem bramą.

Znajduje się tu duży (zbudowany w latach 1913-1914) neobarokowy kościół parafialny pod wezwaniem Św. Józefa, z czerwonej cegły z białym detalem architektonicznym wykonanym w tynku, z dwoma wieżami, otoczony murem z arkadami.

Oba budynki, zarówno kościół jak i plebania, to dzieło kolońskiego architekta Fritza Kunsta z Kolonii.

Pierwszy proboszcz - Anastazy Sadowski - decydując o lokalizacji świątyni nie kierował się rangą miejscowości (liczącej wówczas 13 osób), lecz wygodą wiernych z okolicznych miejscowości, z których drogi krzyżowały się właśnie w tym miejscu.

Tutaj 20 października 1984 r., gdy biskupem chełmińskim był ks. Marian Przykucki - ks. Franciszek Grucza odprawił pierwszą Mszę św. w języku kaszubskim. 24 października 2014 Dziennik Bałtycki doniósł, że w istocie sprawowano tu dwie msze, które roszczą sobie prawo do pierwszeństwa: 8 października 1983 i 20 października 1984.

Pierwotnie osada jednodworcza o formie przysiółka. Obecny układ przestrzenny powstał równolegle z budową kościoła i obejmuje obszerny plac oraz zabudowę zgrupowaną przy głównej drodze.

Miejscowość występowała też pod nazwami Wigodda, Wiegenthal