Kartuzy. Poszła na „wojnę” z urzędnikami o przyznanie jej świadczenia na niepełnosprawnego syna

- Od sześciu lat mój syn Sebastian choruje. Na początku dochodziło do pojedynczych ataków padaczkowych. Nie wiedziałam wówczas, co to znaczy niepełnosprawność. Nikt z urzędu nie poinformował mnie o przysługujących mi prawach. W 2017 roku złożyłam wniosek do Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Kartuzach o przyznanie opieki na syna, z uwagi na to, że wówczas był niepełnoletni. Na komisji lekarz stwierdził, że mój syn jest zdrowy, że nie wymaga stałej opieki, więc przysługiwało mu tylko świadczenie opiekuńcze. Wtedy wspólnie z mężem byliśmy aktywni zawodowo. Stan zdrowia syna zaczął się pogarszać. Coraz częściej dostawał ataki i trwały one coraz dłużej. Złożyłam więc do Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Kartuzach wniosek o wydanie decyzji o stopniu niepełnosprawności dla syna. Odmówiono mi. Odwołałam się. Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności przyznało rację powiatowemu zespołowi w Kartuzach. Odwołałam się od tej decyzji do sądu. W październiku 2022 roku sąd wydał orzeczenie na moją korzyść. Dodatkowo na Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Kartuzach została nałożona kara, bo wydając decyzję nie uwzględnili dostarczonych do nich podczas toczącego się postępowania dokumentów – opowiada Katarzyna Murzynowska.

Reklama

- Przyznano mi zasiłek opiekuńczy na syna, który powinien wypłacać mi Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Kartuzach. Odmówiono mi jednak wypłacenia kwoty za poprzednie lata. Usłyszałam, że urzędnicy nie mają przepisów, aby wypłacić mi świadczenie „wstecz” i nic mi się nie należy, bo przebywałam wówczas na zasiłku macierzyńskim i zasiłku dla bezrobotnych. Chodzi o okres od 2019 do 2021 roku. Otrzymałam jedynie świadczenie za lipiec 2019 roku, choć byłam na zasiłku dla bezrobotnych. To dlaczego otrzymałam świadczenie za ten miesiąc? Urzędnicy sami na siebie kręcą bat – podkreśla pani Katarzyna.

Reklama

- Mój syn dostawał 40 minutowe ataki. Mam problemy z kręgosłupem. Czasami nie mam już sił. Nie rozumiem działań urzędników. Dla nich nic nie znaczy prawomocny wyrok sądu. Do SKO z urzędu wysłano niekompletne dokumenty w sprawie. Mam pięcioro dzieci. Troje niepełnosprawnych. Jestem wykończona walką z urzędami o swoje prawa. Nie pozwolę traktować się przez urzędników jak śmiecia. Za długo walczyłam o to, żeby udowodnić, że mówię prawdę. Na szczęście na mojej drodze stanęła pani mecenas, która pomogła mi przebrnąć przez tą sprawę. Zastanawiam się tylko, ile rodziców odeszło „z kwitkiem” z urzędu, myśląc, że nie należy im się świadczenie na ich niepełnosprawne dzieci.  Ja o każdą informację muszę prosić, walczyć. Myślałam, że urzędnicy, szczególnie w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej są od tego, aby wskazać drogę, poinformować o tym, jakie my, mieszkańcy, rodzice mamy prawa, gdzie możemy zwrócić się o pomoc, a okazuje się, że jest wręcz przeciwnie - rzucają nam tylko kłody pod nogi.  Przede wszystkim jako matka walczę o swoje dzieci, ale walczę również o to, aby inni rodzice niepełnosprawnych dzieci wiedzieli, że mają prawo do takiego świadczenia. Ten, kto nie posiada niepełnosprawnego dziecka, nie ma pojęcia, z jakimi problemami się stykami i borykamy. Opieka nad niepełnosprawnymi dziećmi nie jest łatwa, a bezduszni urzędnicy stawiają nam dodatkowo bariery. Myślę, że jest wiele osób, które się poddają, bo nie mają już sił walczyć o swoje prawa, ale mam nadzieję, że mój przykład pokaże im, że warto – akcentuje pani Katarzyna.

- Przede wszystkim musimy działać zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zgodnie z prawem świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje na osoby dorosłe. Tak stanowią przepisy. Tak dzieje się w każdej sprawie, że wydajemy decyzje negatywne, od których można się odwołać. Mamy takich trochę spraw. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zazwyczaj podtrzymuje nasze decyzje. Jeśli wyda decyzję inną – na korzyść skarżącego – to dopiero wówczas możemy wypłacić świadczenie pielęgnacyjne. Zgodnie z obecnie funkcjonującym prawem na opiekę osoby dorosłej przysługuje tzw. specjalny zasiłek opiekuńczy i jest on niższy od świadczenia pielęgnacyjnego – przyznaje Jan Mazur, kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Kartuzach.

Reklama