Radni dali zielone światło dla żwirowni nad Jeziorem Mausz. „To pogodzenie wody z ogniem”

Przy jednym głosie przeciwnym i jednym wstrzymującym Rada Gminy Sulęczyno uchwaliła plan zagospodarowania przestrzennego umożliwiający powstanie żwirowni w okolicach Jeziora Mausz. Decyzję podjęli mimo protestów mieszkańców, którzy jak podkreślali już po sesji, nie zamierzają składać broni. Obie strony są zgodne co do tego, że powstanie wyrobiska w turystycznym zaciszu to pogodzenie wody z ogniem.

Założenia zmian w planie zagospodarowania przestrzennego przedstawił projektant Daniel Załuski.

- Ten plan powstał tylko i wyłącznie na potrzeby wydobywania kruszywa. Plan został uzgodniony ze wszystkimi organami pozytywnie. Najważniejsza była zgodność planu z uchwałą Sejmiku Województwa Pomorskiego, gdyż jest to obszar chronionego krajobrazu.(...) Podczas debaty publicznej ws. planu, nie pojawił się nikt. Po wyłożeniu jego do publicznej wiadomości, pojawiły się uwagi. Najważniejsze dotyczą tego, że teren ten znajduje się w obszarze chronionego krajobrazu, natomiast sama uchwała sejmiku dopuszcza powierzchniową eksploatację złóż. Dodatkowo na części tego obszaru, już dziś można byłoby wystąpić o koncesję, gdyż położony jest on poza terenami leśnymi. W przypadku terenów leśnych, należało zmienić plan, by zmienić przeznaczenie tegoż obszaru – wyjaśniał Daniel Załuski.

- Rozumiem państwa obawy. Z jednej strony mamy gminę, która jest przepięknie turystycznie, z drugiej strony gmina ta musi żyć także w pozostałą część roku, poza sezonem. Jednocześnie jest to gmina, która się bardzo rozwija. Wożenie żwiru z bardzo daleka, jest po prostu nieopłacalne, natomiast budowa nowych budynków, dróg wymaga tego żwiru. Jest to pogodzenie wody z ogniem. Niemniej w decyzji środowiskowej można wprowadzić takie obostrzenia, by dojść do kompromisu w tej kwestii – dodawał.

„To katastrofa dla Kłodna i Jeziora Mausz”

W sesji wzięli udział mieszkańcy, którzy sprzeciwiają się powstaniu żwirowni.

- Wiem, jak działa żwirownia. Mniej więcej 10 lat temu, u sąsiadów, około 500 metrów dalej, przeznaczono teren pod rekultywację. Hałas niósł się po całym Kłodnie. Jest więc bardzo wątpliwe, że przy żwirowni uda się zachować spokój, mimo wprowadzenia wielu obostrzeń. Rozmawiamy o ponad 24 ha. Jest to olbrzymia kopalnia. Jest to kopalnia na skalę regionu. Jezioro Mausz i okolice to setki domów, wielu turystów. Wracamy tu po to, aby żyć spokojnie w przepięknej okolicy.(...) Nie jest tajemnicą, że zainwestowałem pieniądze i prowadzę pensjonat, który stoi w sprzeczności do żwirowni. W moim przekonaniu nie da się pogodzić ognia z wodą. Coś musi być zgaszone. Jest to zbyt wielka powierzchnia, będzie zbyt wielkie oddziaływanie, żeby można było to ignorować. Jest to katastrofa dla Kłodna, dla Jeziora Mausz. Ta żwirownia zniszczy na kilkanaście lat ten obszar – podkreślał Czesław Pobłocki, mieszkaniec Kłodna.

- Jestem właścicielem działek bezpośrednio przylegających do terenu, gdzie ma powstać żwirownia. Stąd moje pytanie, jak zostanie ogrodzony ten teren, abym nie słyszał tego hałasu. Jak to sobie państwo wyobrażacie? Jak to pogodzić, aby było dobrze. Nie widzę takiej możliwości. Skoro w sąsiedztwie mają jeździć ciężarówka za ciężarówką, to będzie można zwariować. Nie rozumiem jak mogliśmy otrzymać zgody na budowę domków letniskowych i rekreacyjnych, a nagle w sąsiedztwie ma powstać żwirownia. Przecież mnie od żwirowni będą dzielić cztery metry. Jak mam tam teraz mieszkać. Ta dzierżawa ma być ważna przez 15 lat. Jak mamy tam mieszkać przez ten czas? – pytał kolejny mieszkaniec.

- Przyjeżdżam tu od dziesięciu lat i przyjeżdżam tu po spokój. Proszę spojrzeć na ulicę, tu nic nie ma. Nie ma infrastruktury turystycznej. Tu tylko i wyłącznie przyjeżdża się po spokój. Nie wyobrażam sobie tego, że chcecie to zniszczyć. Nie widzę też nawet powodu, chociażby finansowego, bo za tą żwirownią nie idą miliony, które popłynęłyby na gminne inwestycje – dodawał inny turysta.

- Ta dyskusja jest jałowa. Siedzimy tu godzinę i nic. Żwirownia ma znajdować się w obszarze chronionego krajobrazu, w strefie ciszy. Żwirowni w takim miejscu po prostu nie powinno być. Koniec i kropka – grzmiała jedna z mieszkanek.

- Może niech wójt w stanie i nam odpowie, jak mamy mieszkać w sąsiedztwie żwirowni – podnosił kolejny mieszkaniec.

Wójt: „Jestem między młotem a kowadłem”

- Jesteśmy w takiej sytuacji, że teren jest przebadany i znajduje się tam złoże. Nie jest ono moje, ale nas wszystkich. Nie mam możliwości zatrzymania tej inwestycji. My tylko opiniujemy. Decyzję będzie wydawał pan marszałek. W świetle prawa jestem między młotem a kowadłem. Jeśli to nie państwo pójdziecie do sądu, to pójdzie przedsiebiorca. Takie sprawy już mam. W związku z powyższym, trzeba jakoś pogodzić wodę z ogniem. I my to zrobimy. Obostrzymy koncesję czym się da. Mam nadzieję, że pogodzimy to, że państwo będziecie mogli spokojnie wypoczywać, a praca przedsiębiorstwa będzie odbywała się w czasie niekolidująca z tym – podkreślał wójt gminy Sulęczyno Bernard Grucza.

- A jakie jest pana stanowisko? Jest pan za żwirownią czy przeciw? - naciskali mieszkańcy.

- Póki co nie jestem w sądzie. I państwo mnie nie będziecie mnie przepytywać o moje odczucia, zdanie. Na razie nie jest to sąd – odpowiadał wójt.

- Jest pan przedstawicielem społecznym. Pracuje pan dla społeczeństwa – przypominali i grzmieli mieszkańcy.

- Dla wszystkich mam być ojcem i synem. A w związku z tym, że jest to dobro ogólnonarodowe, to co jest w ziemi, nie mam możliwości decydowania. Jedni przyjdą i powiedzą, że mam zrobić to, inni coś innego. Jestem w środku. Między młotem a kowadłem. Muszę wykonywać to, co nakazuje prawo. Mam cichą nadzieję, że z tym przedsiębiorcą można się porozumieć – podsumował wójt Bernard Grucza.

K. Gliniecki: „Musimy pogodzić interes mieszkańców, przedsiębiorcy i gminy”

- Radni opiniują nad tym, co jest zawarte w dokumentach. W tej sprawie wypowiedziało się kilkanaście instytucji i na tym bazujemy. Chcemy pogodzić interes mieszkańców, czyli też państwa, przedsiębiorstwa, ale też interes gminy. W rejonie Sulęczyna istniały i nadal działają kopalnie żwiru. Część z nich już nie funkcjonuje, a tereny są przeznaczone pod zalesienie. Z tą działalnością nie było dotąd problemów – podkreślał Kazimierz Gliniecki, przewodniczący Rady Gminy Sulęczyno.

- Musimy skądś pozyskiwać kruszywo pod budowę dróg. Nie będziemy przecież wozić kruszywa z Gdańska czy innych rejonów, tym bardziej, że mamy go nie tylko na miejscu, ale też w części za darmo. Remontujemy drogi. To jest bardzo ważne. Musicie państwo zrozumieć radnych i insynuować, że będą mieli coś na sumieniu. Niczego nie będą mieli na sumieniu. Chcemy się rozwijać. Na pewno nie będzie tak, że będzie działać żwirowni i nagle letniskowcy opuszczą gminę. Nie, nie będzie tak i chcemy, by przyjeżdżało tu jak najwięcej turystów – kontynuował.

Jak dodawał, temat powstania żwirowni nie jest jeszcze zamknięty. Uchwała tylko otwiera ku temu drogę inwestorowi. Mieszkańcy będąś mogli składać wnioski, które będą mogły być uwzględnione przy wydawaniu koncesji i ustaleniu listy obostrzeń dla przedsiebiorców.

Ostatecznie radni przy jednym głosie przeciwnym (Dariusz Kulas) i jednym wstrzymujących (Arkadiusz Bronk) uchwalili plan zagospodarowania przestrzennego umożliwiający powstanie żwirowni.