Rezerwat przyrody "Staniszewskie Zdroje"

Rezerwat przyrody "Staniszewskie Zdroje" utworzony w 1972 roku, zajmuje powierzchnie 37,5 ha, w tym 24,61 ha pod ochroną ścisłą. Położony na Pojezierzu Kaszubskim, w gminie Kartuzy, na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego.

Rezerwat przyrody "Staniszewskie Zdroje" utworzony w 1972 roku, zajmuje powierzchnie 37,5 ha, w tym 24,61 ha pod ochroną ścisłą. Położony na Pojezierzu Kaszubskim, w gminie Kartuzy, na obszarze Kaszubskiego Parku Krajobrazowego.

Utworzono go w celu zachowania zespołu źródlisk z unikatową roślinnością, charakterystycznych procesów geofizycznych, naturalnych lasów liściastych i urozmaiconego krajobrazu, będącego wytworem epoki lodowcowej.

Rezerwat obejmuje fragment Wysoczyzny Staniszewskiej na lewym brzegu doliny Łeby i dzieli się na dwie części - większą, stanowiącą bogato urzeźbione zbocza doliny rzeki, mniejszą - fragment dużego wąwozu z okresowym strumieniem na dnie. W większej części rezerwatu znajduje się zespół źródeł oraz ośmiu małych wycieków położonych w dolnej połowie zboczy. Obszarom silnie uwodnionym towarzyszy roślinność o wybitnie źródliskowym charakterze, co jest rzadkością na Niżu. Zaznacza się to m. in. prawie zupełnym brakiem gatunków bagiennych, oraz udziałem roślin o podgórsko-górskim charakterze rozmieszczenia, jak: przetacznik górski (Veronica montana), skrzyp olbrzymi (Equisetum maximum) i inne. Wyróżniono tu płaty łęgu jesionowo-olszowego (Circeao-Alnetum) i podgórskiego łęgu jesionowego (Carici remotae-Fraxinetum) oraz szuwar manny gajowej (Glycerietum nemoralis-plicatae), zbiorowisko wykształcające się w bezpośrednim sąsiedztwie obfitych źródeł.

!zdjecie:right!Ma ono charakter podgórsko-górski i jest rzadkością na Niżu Polskim. Z zespołów leśnych powierzchniowo dominuje kwaśna buczyna niżowa (Luzulo pilosae-Fagetum), porastająca zbocza. Mniejsze powierzchnie na zboczach, bliżej ich podnóża lub wierzchowiny, zajmują płaty zbiorowisk leśnych tworzonych głównie przez buka, jak żyzna buczyna niżowa (Melico-Fagetum), grąd gwiazdnicowy (Stellario-Carpinetum), z udziałem dębu szypułkowego, grabu pospolitego i leszczyny w podszycie oraz las dębowo-bukowy (Fago-Qercetum).

Stwierdzono obecność 10 gatunków roślin objętych ochroną całkowitą oraz 5 - ochroną częściową. Na szczególną uwagę zasługuje 8 gatunków górskich i podgórskich.

Rezerwat można zwiedzać czerwonym szlakiem "Kaszubskim" przechodzącym w pobliżu cyrku źródliskowego w południowej części rezerwatu.

Na terenie rezerwatu należy przestrzegać obowiązujących tu przepisów, tzn. nie zrywać żadnych roślin, nie śmiecić, nie palić ognia, zachować ciszę, poruszać się tylko wyznaczoną trasą.

Dojazd z Kartuz do Sianowa lub Stryszej Budy, a stamtąd pieszo. Można także dojechać do Miechucina i stąd drogą na północ (ok. 8 km).