Kto pierwszy ten lepszy? Dla kogo dodatek węglowy w bloku?

Mieszkają w bloku, ale każde z mieszkań posiada własny piec. Dlatego też każdy z mieszkańców wystąpił do Urzędu Gminy w Somoninie z wnioskiem o tzw. dodatek węglowy. Środki przyznano jednak tylko jednemu lokatorowi. Pozostałe wnioski nie zostały rozpatrzone. Jak się bowiem okazuje, kto pierwszy ten lepszy. Czy pozostali mieszkańcy mogą liczyć na wsparcie?

Z prośbą o interwencję zwrócili się do nas mieszkańcy bloku w Egiertowie. Mieszkają w budynku wielorodzinnym, ale każde z mieszkań ogrzewane jest samodzielnie. Stąd też każdy z lokatorów złożył wniosek o tzw. dodatek węglowy.

Sprawę postanowiliśmy wyjaśnić w Urzędzie Gminy w Somoninie.

- Ustawa przewiduje, że dodatek przysługuje tylko na jeden adres. Takie są przepisy. Nie możemy złamać prawa. Musimy postępować zgodnie z zapisami ustawy. Dodatek otrzymał mieszkaniec, który pierwszy złożył wniosek, bo właśnie tak mówi ustawa– wyjaśnia Marian Kowalewski, wójt gminy Somonino.

Marian Kowalewski

Jak dodaje, aby każdy lokator mógł otrzymać dodatek węglowy, musiałby posiadać osobny adres zamieszkania. Dlatego też o rozwiązanie problemów mieszkańców zwróciliśmy się do właściciela obiektu firmy Radbur.

Przypomnijmy, że z powodu szalejących cen tego paliwa, rząd rozpoczął prace nad ustawą, która gwarantuje dodatek węglowy w wysokości 3 tysięcy złotych. 16 sierpnia Anna Moskwa, minister klimatu i środowiska podpisała rozporządzenie dotyczące wzoru wniosku na dodatek węglowy, które weszło w życie 17 sierpnia. Tym samym dała zielone światło mieszkańcom na ich składanie do urzędów gmin.

Dodatek węglowy to jednorazowe świadczenie, które przysługuje gospodarstwu domowemu, w którym główne źródło ogrzewania zasilane jest węglem kamiennym, brykietem lub peletem zawierającym, co najmniej 85 proc. węgla kamiennego. Tym źródłem ogrzewania musi być musi być kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe. Takie źródło ciepła musi być też zgłoszone do Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków (CEEB).

W związku ze składaniem wniosków przez więcej gospodarstw domowych mających wspólne źródło ogrzewania, ustawa została znowelizowana. W jej myśl, w przypadku gdy pod jednym adresem zamieszkuje kilka gospodarstw domowych, przyznany może być tylko jeden dodatek węglowy. Gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy.  Pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania.

To jednak niejedyny problem, z jakim borykają się mieszkańcy. Zakup węgla wciąż graniczy z cudem. Dlatego też, zgodnie z nową ustawą, to  gminy, spółki gminne i związki gminne będą mogły kupować węgiel od importerów po 1,5 tys. zł za tonę, by następnie sprzedawać go mieszkańcom po cenie wynoszącej nie więcej niż 2 tys. zł za tonę. Dodatkowe 500 zł mają to być środki, które będą przeznaczone na pokrycie kosztów dystrybucji węgla przez gminy, takich jak np. koszty transportu.

Samorządy gminne będą mogły prowadzić dystrybucję węgla poprzez własne jednostki organizacyjne, wybrane spółki np. komunalne, a także zawierając umowy ze składami węgla lub innymi gminami.  Formalności związane z zakupem i sprzedażą węgla mają być uproszczone. Wedle zapisów w projekcie ustawy, samorządy mają zostać zwolnione ze stosowania Prawa Zamówień Publicznych i wystawiania świadectwa pochodzenia węgla.

Gminy powiatu kartuskiego przygotowują się do dystrybucji węgla dla swoich mieszkańców. Muszą jednak najpierw oszacować, jakie będzie na niego zapotrzebowanie. Osoby, które będą chciały zakupić opał w przystępniejszej cenie, koniecznie muszą zgłosić to do swojego urzędu gminy. Czasu jest niewiele. Żukowo, Przodkowo i Sulęczyno czekają na zgłoszenia tylko w poniedziałek, 24 października.